ببین، ببین، عاشقانه حس کــــــــــــــن، حضور سبزجوانهها را
سرود جـــــــــــاوید همــــــــــــــدلیرا، بیــان شور وترانهها را
چه درخروش است زموج سرکش،همهحیات استهمیشه دریا
نه جنب وجوشی، یخ خموشی فرا گـــــــــــــــرفته کرانهها را
درانتظار خروش خــــرداد، امید وجنبش، غــــــــــــرور سرکش
تب تهّور، غم تهّجر، به چهـــــــــــــــــــــــرهها بین نشانهها را
اگـــر چه هر تیر تلخ وجانسـوز، فرو نشــــــــــــــاند تنی تناور
زخــــــــــــــــــاطر اما مبر تودشمن! جـــواب تیر وکمـــانهها را
به سینهها این دلاوریها رساند اما به نسل فــــــــــــــــــــردا
فرا بگیرد چه جانفشانی، فســـــــــــــــــــــانههای شبانهها را
زحسـن نیّت به هوشت آرم، بیا به آغـــــــــــــــــوش مهر ملّت
چو صبح فـــــردا به زیرت آرد ، نمیپذیرد بهـــــــــــــــــانهها را
به قاب تصویر سرخ ایران، نشــــــــــــــــــسته گـرد سیاه ماتم
بشـــوید آنرا زریشه ملت، بســـــــــــــــــــــوزد او تازیانهها را
0 نظرات:
ارسال یک نظر