samaran

2010-07-25T23:47:00.000+04:30

این وبلاگ در داخل ایران فیلتر شده است، برای خواندن مطالب به آدرس زیر مراجعه کنید:
http://mehran-toranj.blogspot.com/

سهراب کش!

2010-07-23T02:39:00.000+04:30

تورا می‌شناسم
من ازدور‌ها، قصه‌ها
تورادیده ام
درهمه فتنه‌ها
توضحاک نسل منی
بی‌گمان.
تودرسال تبدار پنجاه وهفت
به تزویر دین وفریب وریا
به بیراهه بردی ره انقلاب.
تودرشصت
نوباوگان هوادار را
دلیران همرزم پیکار را
به کوی وخیابان
به رگباربستی،
نبود حق‌شان باگلوله جواب.
زانبوه خورشید دربند درشصت وهفت
تو بی‌شرم یک "خاوران" ساختی
رسولان شوم توباداس مرگ
برانداختند سرو‌ها رابه خاک
سران یل کُرد وصد‌هابدن، چاک چاک.
توسهراب کُش
قوم کرد وبلوچ وعرب، ترکمن را
به خاک سیه‌شان نشاندی
توآزادمردان خاک وطن را
به خواری وآوارگی‌شان کشاندی
چه کردی تو با بچه‌هامان
امیر وندا‌ها وسهراب‌ها؟
به پایان راه سراسر خطایت رسیدی
چوفواره محکوم اُفت وسقوط
توآیینهٔ سرنوشت همه مستبدان
سیاه و کبود.

شق القمر!

2010-07-17T03:05:00.001+04:30

تو ضــــرباهنگ کند زندگی راتند تر کردی

تو سرداب سیاه وسرد دل راشعله ورکردی

تو تنها ایستـــــــــــــادی سدّ راه نا مرادی‌ها

تو تاراندی یکایک را وغم را دربه‌درکردی

تو جشن‌وشادمانی باخودآوردی در‌این منزل

صفاوصلح بنشاندی وخوشبختی خبر کردی

بریدم من زعالم، تارک دنیـــــــا شدم چندی

صنم!عشق تو بازآورد مرا،شق القمرکردی

حریفان، عاشقان، بسیـاربودند درکمین، اما

تو شیدایم چنان دیدی فقط بـرمن نظر کردی

خیال خــــــام می‌پروردم ازآرامش درعشق

خیـــــالم را برآشفتی، مرا زیر وزبر کردی

تورامی‌بینم آنجایی که‌زیبایی ورعنایی است

توراخانه است درچشمم،تودرقلبم سفرکردی

وطنم، وطنم

2010-07-15T03:18:00.000+04:30

وطنم، وطنم

وطنم! مباد غمـــــگین، دلت ازغــــــــم زمانه

زهــــرار تـــــــــوی دوران، زد وبند خائنانه

تواسیردیو و شیطان، توبه‌ دام‌ شب‌ پــرستان

همه تیرکینه‌‌هاشان، سوی جسم تــــــــونشانه

توکـــــــــــجا ونا امیدی زگذار تلـــــــخ تاریخ

تو امـــــــــــید بین که خیزد زدل ســبز جوانه

نه‌خوش است روزگاری‌که به‌خون‌تپیده‌خاکت

تو بهــــــــــانهٔ دعایی به نیــــــــــــــایش شبانه

زهجوم قـــــــــــــوم بربرهمه ثروتت فنا رفت

به فریب و حیـــله بردند و به خــــــوی سبعانه

وطنم! چه تیره گون شدهمــه روز‌های روشن

چه شــــــــــد آسمـــــــــــــان آبی و ترنم ترانه؟

به جهان به نامـت ایران! همه فخر می‌فروشیم

تویی عــــــــــــــامل اخوّت، تویی آخرین بهانه

۱۸تیر

2010-07-10T23:22:00.000+04:30

انبوه التهاب به رگ‌های شهر هجوم آورد

غریدن تفنگ بود وشعار وفرارو مرگ

دستور حمله شلیک به مغزهاست

مقصد که واضح است،

"خوابگاه دانشگاست"

بارمزیازهرا!

بدن‌ها وسینه‌هاست که چاک چاک می‌شود

قرآن ومهروسجاده نیز،

برای رضای اوست که

"افتاده زیردست وپا"

درگیروداروهیاهو وکشمکش

البته ماشین ریش تراشی دشمن،

می‌شود مفقود!

برروی دیوارقدیمی خوابگاه،

چه بدخط نوشته اند

(بکشید مارا، ملت ما، بیدارتر می‌شود.)امام.

فرزاد کمانگر

2010-07-06T01:01:00.000+04:30

چنانم قُرص درایمـــان پیروزیّ مردم، این ستمـگررا

که باور می‌کنم صبر دماوند و سخــــای ماه واختررا

جـــــدایی سپیدی از سیــــــاهیّ شب اما، نرم و آهسته

چه سان آرد سحر، آنگه‌ برآردشاه آتش‌زای خاوررا

شکست تیغهٔ تیزتبردرجنگ با جنـــــگل، همه شمشاد

اگرچه برزمین‌ انداخته قــامت، بسی سرووصنوبررا

گذار مـــــاهی آزاد دریا‌ها، زصــــد‌ها سدّ ودام مرگ

رسد برمقصد مقصود وگیردعاقبت، رود مقـــــدّر را

به آرش،پهلوان‌ایران‌پرست‌حان‌به‌کف‌،درموقع پرتاب

فداکردجان‌وجابگذاشت‌مردانی چو"فرزاد کمانگر"را

عقاب تیزچنــــگ وتیزپـــــروازی به نام پاک آزادی

که اوج آسمان خواهد،گشایدراستین شهبال وشهپررا

هلایزدان پاک حامی میهن!به‌جان خواهم که بازآری

نجات ملّت ایران، زاهریمن به سرقت برده افسر را

مرداب

2010-06-30T20:51:00.000+04:30

مرداب

تبخیر می‌شود آهسته زندگی

خورشید مرگ چه نزدیک و مستقیم

می‌تابدش به عمد.

رؤیای سیل وساحل ودریا ورود

آرام دردل دریای خاک، می‌رود فرو.

با باد بعد که برخیزد از زمین،

تنها نشانیش این‌جا، تمام می‌شود.

درخاطر مشوش و داغ لوار‌ها

"یادی"است حقیر که می‌ماندش از او.

ازماگذشت...
بی‌چاره رود خروشان گمگشته از مسیر

بی‌چاره برکهٔ در دست خاک اسیر...

لعنت به آفتاب داغ وکشندهٔ کویر.

ماجرای ملّا ودیگ!

2010-06-29T23:29:00.002+04:30

تـــو بشـــــنو ماجــرایی نــــو زملّا

زمنـــــطق بافـــی او، هــــوش بالا

به‌ چرت نیــمروزی بود مشـــغول

صـــدای درب آمد، غیـــــر معمول

چو دررا بازکرد، چنـــد آشنـــا دید

بفـــــرمازد، لبـــش ازغصّه برچید

غمـــین‌ شد زانهمه‌ میهمان‌ وافسرد

به ناچـــــاردرپی پخــــت غــذا شد

بدانست‌ دیگ‌ خْرداست‌‌جمعیت‌بیش

روان شـد خــــانهٔ همســایهٔ خویش

گــــرفت دیگ بزرگش را امـــانت

تعــهّد کــــــــرد کند آن‌ را حفاظت

زمان‌بگذشت‌ وروزی‌دیگ‌برداشت

درونش دیگ کوچک نیز بگذاشت

بداد همســــــــــایه را باشرم خندید

که دیشب دیـگتان یک دیگ زایید!

گـــرفتش دیـگ‌ها را، گفت با شک

چه نیــــــکو زایمانی! بس مبارک

گذشت وچند روزی بعـــــــــــد ملّا

دوباره لازمش شد دیگشــــــــان‌را

پس ازچندی به همســـایه خبر برد

بسی افسوس، دیشب دیگـــتان مرد

بگفتش یاوه کمـــــــــــتر گـوی ملّا

کسی نشنیده مــــــــرگ دیگ‌ها را

جـــــــــــوابش داد دیگی که بزاید

ســــــراغش روزگاری مرگ آید!

سپس باغُصّه ملّا گــــــام برداشت

دم در مرد را مبـــــهوت بگذاشت

آیه‌های خدا

2010-06-26T17:08:00.001+04:30

چــــه هستم ذره ای هیـچ ازهمـه چیز

اســـــــیر دسـت شیــــــــطان هـــوایم

نفهمـیدم مـــــــــراد ازخــــلقتم چیست

جــــــدا ازاصل خــــود این‌جا چرایم؟

به همــــــراه تولد مــــــــــرگ هم بود

که تا آخــــــر نکـرد هــــــرگز رهایم

پس‌ازمشتی حـدیث‌ وحــرص‌‌وحسرت

شـــــــــــــوم راهی پایانی ســــــــرایم

چــــــــــه بند ودام برپا بســــــته دیدم

چو دانستم کـــــــــــی‌ام من در کـجایم

دلی از مــــن نلـــــــــــرزید و نـرنجید

نجنبید این دل بــــــــــــی‌دسـت و پایم

ترا رب! بار‌ها با گــــــــریه خــواندم

ولی گـــــــــــــــویا تو نشنیدی صدایم

بشر را اشرف مخــــــــــلوق خواندی

ولی آیا چنین است کـــــــــــــــارهایم؟

فجایع، جنـــــگ‌ها و کشــت و کشتار

عیـان است آشــــــــــــــــکارا رد پایم

ترا من بنـده‌‌ای نا چیـــــــــــــــز بودم

زبی‌شرمـی کنون گــــــــــــویم خدایم

به نام تو ستـم‌ها بر بشـــــــــــر رفت

که خـون بارد از ایشـــــــان دیده‌هایم

خدایا! آیه‌های تو چنــــــــــــــین اند؟

ویا مـن زین تصـــــــــوّر در خطایم؟

بر انداز ایزدا این دودمـــــــــــــان را

رها کـــــــــــــــــــن ملّتی را با دعایم

یاد اوری!

2010-06-21T23:01:00.002+04:30

دربینحکومتیان برخوردهایشان باجنبش سبز متفاوت است؛ عده ای به شدت برخوردمی‌کنند وتنها به قلع وقمع ونابودی واعدام سران وهوادارانشان اصرار می‌کنند وبعضی‌هامخالفتشان ازدرجه کمتری برخورداراست امانکته دراینجاست آن دستهٔ اول به نسبت دشمنی‌شان با جنبش دامنی آلوده تر وکارنامه‌ای سیاه تر دارند ودرواقع با این دشمنی خودشان را می‌خواهند ازخطر مجازات آینده وبرملا شدن کارنامه ننگینشان درامان نگاه دارنداما درفردای پیروزی، ملت هیچگاه آنها واعمال گذشته ورفتارامروزشان را فراموش نخواهد کرد.مگرنه این است؟؟

سیب سرخ باغ شعر

2010-06-21T04:01:00.001+04:30

چشمهٔ جوشان وصلی، صاف وپاکی وزلال

تشنهٔ صحــرای هجــرم، باهلاکت در جدال

خواب شیرین سحـرگاهی، عمیق، آرام‌بخش

شبرو شب‌های حسرت، خسته‌ام، روبه زوال

تابشی ازنورخورشید حیــــــــــاتی، شورزا

سایهٔ تاریک یأسم، کـــــــــورسویی درخیال

باغ شـــــــهر شعر را توسیب سرخی، آبدار

دشت وصحرای‌سخن رامیوه‌ام‌من زردوکال

پاسخی روشن به راز خلقت مخــــلوق پاک

راه را گم کرده ام ، مبــهوت با صد‌ها سؤال

جاده های آرزو را درنوردیدی چـــــه زود!

مانده ام مجـروح وزخـمی، اول راه وصال

خصلت‌خوب توبیش همچون ستاره در سما

عــــــمر من کم تا شمارد نازنینم، کو مجال؟

به یاد ندا

2010-06-20T19:57:00.001+04:30

ولی من گریه خواهم کردتامرگ

2010-06-18T00:45:00.003+04:30

برویی دم به دم گلـــخنده بر لب

ولی من گریه خواهم کردتامرگ

نرنجد نازنین جـــــــان تو ازغم

چــــــونوشم باده‌های دردتامرگ

بخوانی نغـــــــــمه‌های شادمانی

دراین سو، سوزآه ســـردتامرگ

درخت سروعمــــرت سبـزترباد

من واین بــرگ‌های زرد تامرگ

سمند تنـــــــــــدرستی را بتازان

نماند سایه ای زین مرد تا مرگ

در مهــــر و محبت بسته بر من

ازاین‌جارانده زانجا طرد تامرگ

چه امیّدی که قاصـــــد از ره آید

سواری نیست‌پشت گرد تا مرگ

توشمع محفـــل یاران یک رنگ

منم تنها، غــــریب وفرد تا مرگ

وبازهم ماجرای ملا نصرالدین

2010-06-16T04:01:00.001+04:30

درهــوای گرم وناب صبح یک روز بهار

می‌گـــذشت ازکوچه‌ای ملّا، متین وبا وقار

دید جمـعی کودکان مشغول‌بازی وخروش

عده‌ای هم ایستـاده سـاکت وسرد وخموش

رو به آنان کـردملّا گفت باصــــــوت بلند

کــــــــــوچهٔ بالایی ما آش نذری می‌دهند

بچه‌ها‌چون که شنیدند این سخن رابی‌قرار

روبه سـوی خانه‌ها کـردند باشوق، الفرار

باهوار و داد و بیداد کاســــــه‌ها برداشتند

باهمه اهل محــــل گفتند، درست پنداشتند

درخیابان دید ملّا مـــــرد وزن با کاسه‌ها

دسته دسته روبه سوی کوچه ‌ای با بچه‌ها

گفت باخود: مردعاقل ازچه غافل مانده‌ای

آش نذری می‌دهندآن‌جا وتـــــودرمانده‌ای؟

جمع کردآنی عبا، ازسرگـــرفت عمامه را

همچو تیری رفت خـــانه تا بیارد کاسه را

با خوداندیشید، امـــروزهم به کام ماگذشت

چون همیشه یاری‌ام داده مرا بیدار بخت!

زندان

2010-06-14T03:54:00.003+04:30

تمام غصه هــــــــــای داردنیا، در آن دم در دلت مأوا بگیرد

درآن سلول سردوکوچک وتنگ فراوان خاطراتت جا بگیرد

تورا یک باره از توبازگیرند، سقوطــــی سهمگین آغازگردد

زحیرت خـــویش راباورنداری چه میدانی چه خواهدپابگیرد

زمان می بلعدهردم هستی ات راچگونه خوارمی سازدزمانه

زگردونه تو دورافتاده ای دور، دل از نامـــــردی دنیا بگیرد

دمادم با نهیبی ناخـــــودآگاه خیال جستن از این خواب داری

ولی افســـوس بیداری توبیدار توراسرسام ازاین رؤیا بگیرد

هرازگـــــــــــاهی به نیروی تخیّل، کنار دوستان آیی به آنی

به درد آرد دلت را این تصــــــوّر، بترسی ماجرا بالا بگیرد

زهرسو یأس برتو غـالب آید مفری نیست تابگریزی تو ازآن

به تنگ آیی واشک ازدیده باری ازآن چشم ودلت دعوابگیرد

سکوتی سخت چـون ماران خفته خزد درگوشه و بالا و پایین

کجا شد های وهوی شهروبازار که زهرمـــار ازآن ها بگیرد

برای خواب وآرامیدن شب، ســـراپا تو نیازوخواهشی، لیک

هجوم وهم وافکارآنچنان است که‌جای خواب شب هارابگیرد

سرآغازی برای فهم مرگ است‌چنین تنهایی ودوری خموشی

فراموشت کنند آرام آرام، روندی تند و برق آســــــــــا بگیرد

کاش...

2010-06-04T00:48:00.000+04:30

کاش آتش می‌گرفت، آتش، تمـــــــام چینه‌ها

کاش‌نرم‌می‌گشت، نرم، دل‌های سخت‌سینه‌ها

کاش تندردرفتــــاد در خرمن خشک غروب

روز‌هــــــــــــــــای تنگ وتنها مردهٔ آدینه‌ها

کاش می‌شد نکته‌های نادرست خـــــویش را

دفن کـــــــــــرد درماورای سال‌ها، پارینه‌ها

کاش می‌شد جمع کرد یک‌جا وسرآورد فرود

پیش پای پهـــــــــــلوانان، رستم و تهمینه‌ها

کاش درهم می‌شکستیم وزنــــــــومی‌ساختیم

خودپرستی، دیو پستی، این‌ســــــوی آیینه‌ها

کاش باورداشتیم نیرو، توان، خـودباوری را

بی‌نیازازنام وشهرت، ســـــــــــایهٔ پیشینه‌ها

کاش می‌اندوختیم ازمـــــــهر و نام، اندوخته

عاقبت فــــانی است این سیمینه‌ها، زرّینه‌‌ها

ماجرای ملانصرالَدین

2010-06-01T19:07:00.002+04:30

روی منبر بود روزی حاج ملا نصر الدین + + نکته می‌گفت تا به دست آرد دل مستمعین

اززمین وآسمــــان آورد مثال وگفت وگفت + + یک کلام ازآنهمه مشتــــــاق بحثش نشنفت

تابه احکام نجــــاسـات او رسید، ابرازکرد‌ + + نکته هایی گفت ازآن‌هــا وکشف راز کرد

ساعتی راغوطه وربوداودراین گفت‌وشنود + +عده ای راهم زلذت خواب شیـرین درربود

نکته ای راگفت رو در رو به جمع مادران + + ازفضای پاک خانه، شاش وبول کـــودکان

بچّه ات شاشید اگـــــــرناگاه روی فرش تو‌ + + یا ببر بنــــــــــدازآن‌ رایا بخر تو فرش نو

بعدازآن ملا روان شد ســـــوی بازارخـرید + + جنس بسیاری گـــرفت‌وپول اوراکس ندید

وارد خـــــــانه شد و درب اتاق را باز کرد + + دید قالی را و ازدل برکشـــــــید او آه سرد

یک دو متری قالـــی زیبای او سوراخ بود + + علتش پرسید از زن گـــــفت با رنگ کبود

بچه‌چون شاشید این‌جا، من زناچاری بریدم + + بعد ازآنکه حکم رادرمسجد ازتو من شنیدم

من چرا دادم چنین حــــکم ازسردیوانگی؟ + + شاش ملازاده پاک است پاک تاچل سالگی!

گفت ملا این سخـــــن را باز ابرو درکشید + + ازغم قـــــــــــــــالی پاره زیر پتویی خزید

"واعظان‌کاین‌جلوه‌برمحراب ومنبرمی‌کنند + + چون به خلوت می‌روند آن کاردیگرمی‌کنند

من باوردارم

2010-05-29T07:18:00.005+04:30

که دعوا و جرّو بحث دو نفر با هم به معنى اين که آن‌ها همديگررادوست ندارند نيستو دعوا نکردن دو نفر با هم نيز به معنى اين که آن‌ها همديگر را دوست دارند نمى‌باشد.
که هر چقدر دوستمان خوب و صميمى باشد هر از گاهى باعث ناراحتى ما خواهد شد و ما بايد بدين خاطر او را ببخشيم.
که دوستى واقعى به رشد خود ادامه خواهد داد حتى در دورترين فاصله‌ها. عشق واقعى نيز همين طور است.
که ما مى‌توانيم در يک لحظه کارى کنيم که براى تمام عمر قلب ما را به درد آورد.
که زمان زيادى طول مى‌کشد تا من همان آدم بشوم که مى‌خواهم.
که هميشه بايد کسانىرا که صميمانه دوستشان دارم با کلمات و عبارات زيبا و دوستانه ترک گويم زيرا ممکن است آخرين بارى باشد که آن‌ها را مى‌بينم.
که ما مسئول کارهايى هستيم که انجام مى‌دهيم، صرفنظر از اين که چه احساسى داشته باشيم.
که اگر من نگرش و طرز فکرم را کنترل نکنم،او مرا تحت کنترل خود درخواهد آورد.
که قهرمان کسى است که کارى که بايد انجام گيرد را در زمانى که بايد انجام گيرد، انجام مى‌دهد، صرفنظر از پيامدهاى آن.
که گاهى کسانى که انتظار داريم در مواقع پريشانى و درماندگى به ما ضربه بزنند، به کمک ما مى‌آيند و ما را نجات مى‌دهند.
که گاهى هنگامى که عصبانى هستم حق دارم که عصبانى باشم امّا اين به من اين حق را نمى‌دهد که ظالم و بيرحم باشم.
که بلوغ بيشتر به انواع تجربياتى که داشته‌ايم و آنچه از آن‌ها آموخته‌ايم بستگى دارد تا به اين که چند بار جشن تولد گرفته‌ايم.
که هميشه کافى نيست که توسط ديگران بخشيده شويم، گاهى بايد ياد بگيريم که خودمان هم خودمان را ببخشيم.
که صرفنظر از اين که چقدر دلمان شکسته باشد دنيا به خاطر غم و غصه ما از حرکت باز نخواهد ايستاد.
که زمينه‌ها و شرايط خانوادگى و اجتماعى برآنچه که هستم تاثيرگذار بوده‌اند امّا من خودم مسئول آنچه که خواهم شد هستم.
که نبايد خيلى براى کشف يک راز کند و کاو کنم، زيرا ممکن است براى هميشه زندگى مرا تغيير دهد.
که دو نفر ممکن است دقيقاً به يک چيز نگاه کنند و دو چيز کاملاً متفاوت را ببينند.
که زندگى ما ممکن است ظرف تنها چند ساعت توسط کسانى که حتى آن‌ها را نمى‌شناسيم تغيير يابد.
که گواهى‌نامه‌ها و تقديرنامه‌هايى که بر روى ديوار نصب شده‌اند براى ما احترام و منزلت به ارمغان نخواهند آورد.
شادترين مردم لزوماً کسى که بهترين چيزها را دارد نيست بلکه کسى است که از چيزهايى که دارد بهترين استفاده را مى‌کند.
ارسالی:افشین

درانتظار خرداد

2010-05-29T01:41:00.003+04:30

ببین، ببین، عاشقانه حس کــــــــــــــن، حضور سبزجوانه‌ها را

سرود جـــــــــــاوید همــــــــــــــدلی‌را، بیــان شور وترانه‌ها را

چه درخروش است زموج سرکش،همه‌حیات است‌همیشه‌ دریا

نه جنب وجوشی، یخ خموشی فرا گـــــــــــــــرفته کرانه‌ها را

درانتظار خروش خــــرداد، امید وجنبش، غــــــــــــرور سرکش

تب تهّور، غم تهّجر، به چهـــــــــــــــــــــــره‌ها بین نشانه‌ها را

اگـــر چه هر تیر تلخ وجانسـوز، فرو نشــــــــــــــاند تنی تناور

زخــــــــــــــــــاطر اما مبر تودشمن! جـــواب تیر وکمـــانه‌ها را

به سینه‌ها این دلاوری‌ها رساند اما به نسل فــــــــــــــــــــردا

فرا بگیرد چه جانفشانی، فســـــــــــــــــــــانه‌های شبانه‌ها را

زحسـن نیّت به هوشت آرم، بیا به آغـــــــــــــــــوش مهر ملّت

چو صبح فـــــردا به زیرت آرد ، نمی‌پذیرد بهـــــــــــــــــانه‌ها را

به قاب تصویر سرخ ایران، نشــــــــــــــــــسته گـرد سیاه ماتم

بشـــوید آن‌را زریشه ملت، بســـــــــــــــــــــوزد او تازیانه‌ها را

مشتی خاطره وآرزو

2010-05-26T04:16:00.002+04:30

مشتی خاطره وآرزو

دشت وصحرا، دامن کوه، دادوبیـداد رمه

عوعوی پی درپی وهشـدار سگ‌های گله

سـبزه زاری با درختــــــــان بلند‌وجویبار

آفتـاب یک غروب گــــــرم ومطبوع بهار

خـانه‌هایی دورازهم، چــادرایی جا به جا

قدقد مرغـان وآوازخـــــــروسان درفضا

قلّ وقلّ دیـگ جـــــوشان غذا درتوی باغ

یــک بغل نان‌درکنـارهر تنوری، داغ داغ

مهربان‌همسـایه‌ها ازجنس تو،‌ دلسوزویار

روز‌هاراضی‌زقسمت،زندگی،شب‌زنده‌دار

کی‌به‌دستش آورم این‌قطعه‌ را من‌زبهشت؟

غیرپاکی وصفا ومهــر، آن‌جا کس نکشت

+ + +

دوستانم،هم‌کلاسان‌عزیزپشت میزمدرسه

ترس ووحشت‌های هرهفته کلاس هندسه

رونویسی‌های املا ازبغل دستی،چه تیز!

برگه را با ترس دادن به جلویی زیر میز

طی هرروزه مسیر ثابت و پر مـــــاجرا

دیدن حمّامی و بقّال و سلمـــــــانی به راه

دسته‌بندی‌های درسی،ورزشی‌ساده‌عمیق

گاه با دعوا وگریه، بعـــــــد‌ها حتما رفیق

سخت دلتنگم، کــجایند روز‌های مدرسه؟

دورافتادم ازآن‌ها، ریزش گــــــریه بسه!

دوستانم، آفریده، افضلی، پیری، حسینی

حیدری وشیخــویسی ونکـویی، عابدینی!

+ + +

خاطـــــرات کودکی‌ام عیـدنوروزی است باز

دواتاق تــــــــوبه تــــــو درمنزلی دالان دراز

خوردوخواب‌ودرس‌ومشق‌مدرسه،دعوا،صفا

زندگـی هفت، هشت کودک گـذشت آن سال‌ها

آخرهـــــــــــــرسال شب بیـدار می‌ماندیم، دیر

فکر فـــــــردا‌های تعطیل، خوردن ماهی سیر

گنجهٔ مادر چــــــــه با ارزش به گــاه عید بود!

پشت پـرده قفل می‌زد، خـــــارج آن ازدید بود

خـواهش ما را برای باز کــــــــــردن می‌‌شنید

وعــــــده می‌داد بازخواهد کرد، امّا روز عید!

آخرین ساعـــــات شب با فکر فردا می‌گذشت

عیدی وکفش ولبـــــاس نو‌سـوی بازار وگشت

مزّهٔ آن روز‌ها را حس نکردم بعـــــــــد ازآن

دفن شد ایّام ناب کودکی در زاهـــــــــــــــدان

حجاب

2010-05-24T19:58:00.006+04:30

جنتی‌باجیغ درجمعه‌سخن‌گفت ازحجاب

بازآوا داده سر، این جـــــــــــــغد شـــــوم لاکتاب

چون فشـارآید بر ایشان داخلی یاخارجی

مرده بیرون‌ می‌کشــــــند ازقبر، چون یوم‌ حساب

هرزمان اینان ندای وای اســــــلاما دهند

یادم آید ماجـــــــــرای آتش و اشـــــــــــــک کباب

تازلطف‌ حق‌ نگشته‌ مؤمنان‌مأیوس وسرد

بهـتر است خــــــــود جهرهٔ منحوس پوشد بانقاب

قد رعنا، چشم شهـــــلا، بامتانت، باحیا

خـنده برلب، خوش صدا، شرمنده ازصوتش قْراب

شـــرم دارد زانکه عــزراییل گیرد جان او

چون به سال عمر کمـتر هست از این عالی‌جناب

توپ خـــالی درکند در توپخـانه بی‌حساب

گــــرچه مــی‌داند به دست دارد تفنگ بی خشاب

وقت آن‌ است تا‌ بروبیم‌ خانه‌زین‌قوم‌فسیل

این گروه دشـــمن ســــــــرزندگی، شادی شباب

آیه‌هـــــــــای نفی الله اند اینــان نی ثبات

گفـته‌هاشان،وعده‌هاشان،ایده‌هاشان چون‌حباب

در اهمیت نظر دادن

2010-05-24T19:27:00.003+04:30

می‌نویسد او مقاله، داستان، شــــــــــعر وخبر= ای دریغ از یک نظر

دم به دم خـــــــــــیره نـــگاهی می‌کند زیر اثر= ای دریغ از یک نظر

می‌پذیرد نقش زیبا چـــــــــــوب‌ها ازهــر تراش= با درایت با تـــــلاش

رأی تان‌ بســـــیار سازنده است‌، حتـــا یک نفر= ای دریغ از یک نظر

عشق‌ دارد‌ کارخــــود راعــــــرضه‌ دارد کاردان= هر کجا، در هرزمان

همـــــــــرهش باشید با تشـــویق در خلق هنر= ای دریغ از یک نظر

آنکه‌ می‌گـــوید که بی‌عیبم‌ بگویید او کجاست؟= خارج‌ازدنیای ماست

نیست‌ اوخـودخواه و خــــــودبین‌، ازتکبرالحذر= ای دریغ از یک نظر

طبع واحساس‌هنرمند‌بس لطیف است وظریف= مهربان‌است وشریف

با نظــــر این طبع را دورش کنــــید از هر خطر= ای دریغ از یک نظر

2010-05-20T03:12:00.000+04:30

اعتصـــــــــاب

ضربه آخـــــــر فرود آرد به دقّت اعتصاب

حلقه‌ها را تنگ می‌سازد به شدّت اعتصاب

ســـالی از جنبش برآمد در فراز و در فرود

تا دراندازد‌حکومت را به وحشت اعتصاب

باچنین حــربه به جنگ گودتاگر، گر روی

می‌توان‌گفتن‌که‌پیروزاست‌به‌جرئت‌اعتصاب

امتحان خــــویش پس داده در ایران، بار‌ها

هرقدم دعوت کند ما را به وحدت اعتصاب

اتّحاد وهم‌صــــــــــــدایی، سبز را نیرو دهد

راه بنماید به آســــــانی به وحدت اعتصاب

گام اول را چــــــــــوبرداریم محکم، باثبات

قدرتش راپیش می‌راند به سرعت اعتصاب

آنچه راخشم وخشونت‌عاجزاست‌ازکسب آن

درنهایت گیردش آن را به خدمت اعتصاب

خلق کْرد باسرفـــــرازی قدرتش رارونمود

هدیه کردش با شهامت او به ملت اعتصاب

چنینت دوست می‌دارم

2010-05-17T00:07:00.010+04:30

تقدیم به همسرم:

چنانت دوست می‌دارم که ماهی آب دریا را

ستاره آسمان‌هاوشقایق دشت و صـحرا را

کنار ساحــلی خامــوش و نــور نازک مهتاب

نشـــسته منتظر، دیدار غمــگین مرد تنها را

اسیررفته ازیادی، به‌خــواری مــانده درزندان

زجـــان خـــــــواهد براوآرند، آزادی فــــردا را

زجانش شسته دستی‌را که‌ درآن لحظه آخر

دمد جان‌ عیسی اش براو،دم گـرم‌مسیحا را

پریشان، ســوخته، شوریده مجنون‌بیابان‌گرد

که بیــــــند یک نظـــر دیدار شـورانگیز لیلا را

به‌ره افتاده‌ای تشنه‌،که گرما‌ گیردش جان‌را

بخواهد ســرکشد یک‌باره جام سرد سقا را

چو درگل مانده زال زر، بســــوزاند پرسیمرغ

ببیند ناگــهان برسر، فـــــــرشته بال عنقا را

به ســان بی‌نوا طــــــفل یتیمی رفته دربازار

گــرفته دست مردی، برلب آرد لفـــظ "بابا"را

ساغر خرداد

2010-05-14T22:36:00.006+04:30

آزاده خلق قهرمان کـه به تو دل سپرده اند

جامی زساغرمی ناب تو خرداد! خورده اند

درجنگ وگریـزبا سلطهٔ پست و پلید خصم

مــردانه ایستاده چوکوه وبرآن پافشرده اند

کابوس گشته‌خواب‌خوش حاکمان‌بداندیش

چون باهم اند زدل ترس‌‌ها را ســــترده اند

باآنکه همــرهان جوان رابه راه داده زدست

درداغدارسینهٔ یاران نشسته گویا نمرده اند

دل‌های‌بی‌شمارمی‌تپدازعشق‌جنبش‌مردم

قلب قوی اسیران اگرچه به‌‌زندان‌فسرده اند

اوباش‌‌جیره‌خواربه‌ قدرت‌حاکم قوی‌ دل‌انداما

مردان مردمیهنم آن‌را به‌هیچش شمرده اند

سـالی زاوج گیری ســبز جوانه‌ها بگذشت

پیمـــــان محو مستبدان را زخـاطر نبرده اند

شب پرستان شقی! اندیشه‌ها را مرگ نیست !

2010-05-11T23:00:00.006+04:30

بس کن ای دار قسی، کشتـــــــارآزادی بس است

سوی چشم ازگریه کم شد،قتل خردادی بس است

خانهٔ آبادعــــــــــــــــــــــــــــلم زیرسم اسبان جهل

خــاک شـــد ای تازیان، تخـــــریب آبادی بس است

تیــغ از رو بســـــــــــــته‌اند این قوم بوم آوای شوم

فصل سرد سوگ و سرما، خنده وشادی بس است

شب پرستـــــــان شقی! اندیشه‌ها را مرگ نیست

کهنه افکار ســـــــــــــراسر کذب الهادی بس است

دام صـــید تیز بالان وطن بــــــــــــــــــــــرچیده شد

با فــــریب و دین ومذهب، صید وصیادی بس است

پنج سرو ســـــــــــــــــرفراز کْــــــرد، برخاک اوفتاد

سرخی خـــــــون شفق بر اوج این وادی بس است

با شمـایان، نارفیقان، دشمـــــــــــــــــــنان کینه جو

پند واندرز ونصـیحت های ارشــــــــــادی بس است

یعنی چی؟

2010-05-10T21:05:00.006+04:30

بزرگ ترین تصمیم گیرنده مملکت ودرواقع قدرت اول، خودراآیت ونشانه خدا می‌داند ونماینده بلافصل او درروی زمین! سران حکومتش گر چه بعضی‌هاٰ فقط بعضی‌ها از این لقب محرومند، ولی گاها ازنظر فکری وعقیدتی اگر بالاتر نباشند پایین ترنیستند وحداقل تظاهر به آن می‌کنندوالبته تا ‌آنجا که توانسته اند برای انتخاب عوامل حکومتی از تنگ ترین دایره‌ها وفیلتر‌ها آن‌هارا گذرانده‌اند تا به قول خودشان مومن ترین و باخداترین‌ها را انتخاب کنند؛ اما همین به اصطلاح آیات خدا ونمایندگان ا و بیشترین قتل وکشتار، شکنجه‌ها، زندانی‌کردن‌ها وحتی تجاوز به زن ومرد را دربین تمام کشور‌های باخدا وبی خدا انجام می‌دهند ومی‌خواهند به همه بقبولانند همه این کار‌ها برای رضای خداست والبته خدا هم با ‌آن‌ها موافق است!! یعنی چی؟؟

اگر قبول کنیم اینان برای حفظ قدرت این اعمال را انجام می‌دهند، چطور می‌توانیم قبول کنیم عده‌ای از هم وطنان هم بدون اینکه از این رِِژیم بهره‌ای ببرند وفقط به خاطر باور‌های ساده لوحانه دینی‌شان این‌ها راتأیید می‌کنند؟

چطوراین حکومت با چنین ماهیتی بویی از خدای مهربان برده واین نابکاران نماینده اودرروی زمینند؟ این مردم چرا یک‌لحظه نمی‌اندیشندومگرنمی‌بینند شکنجه‌هارا، کشتار، بی‌عدالتی، تجاوز، دروغ، ریا وده‌ها صفت پلیدی که همین خودشان ازانجام آن شرم دارند؟ تاکی وتاکجا باید جوانان برومند وطن یکی یکی به چوبه‌های دار سپرده شوند تاآن‌ها ازاین باورشان دست بکشند؟ جوانی مثل فرزاد باچنین شغلی که خودشان شغل انبیا می‌دانند وبا چنین فکرو قلمی چرا باید اعدام شود؟ لعنت به جهالت، لعنت به تعصّب.

تولد دختر عزیزم سارا

2010-05-07T05:12:00.007+04:30

تولد سارا

نوبهـاران است وفصل رویشی از غنجه هاست
نغمه‌خوان قمری وبلبل، دشت‌‌وصحراباصفاست
هرطرف بادبهاری می وزد، خــــــوشبو هواست
روز میلادعــــــــــــــزیزدخترم "سارا"ی ماست

اردیبهشت

به گاه بهــــــاران چه زیباست اردیبهشت

بـــــــرازنده باغ وفـــــریباست اردیبهشت
شکوفندگی وطراوت، فرحبخشی اش را

نجیبانه مرهــــون "سارا"ست اردیبهشت
فرش گل
شور در صحــــــرافتاد و بلبلان خوش نوا
نغمه خوان گفتند با گل داستـان وماجرا
فرش سبزباغ شد پهن ازچمن ازلاله ها
تا نهد "ســـارا" برآن پا، دخـــتر زیبای ما

من از فردا...

2010-05-03T19:22:00.003+04:30

من از فردا"منم"را، نازنین "من"را
که با وسواس ازپستی و
ناپاکیش پالودم
رها خواهم نمود، فردا.
من ازفردا"من" من نیستم
من ازتو"من" راوام می‌گیرم، پرازکینه
پر از خشمم، پلیدم، وحشی ام ازعقل ومنطق
فکرواندیشه،
تهی ام بس تهی، فردا.
برای نان آلوده به خونی بنده ‌زورم، زرم
خویشم.
وطن را، هم‌وطن راخوارمی‌دارم
نه انسانم که حیوانی پرازنیشم
سراپا نفرتم فردا.
...................
نه این "من"لایق من نیست
من سبزم، سپیدم ،صلح می‌سازم
وطن را دوست دارم
هم‌وطن راعشق می‌ورزم.
نه فردا ونه پس فردا
"من" تونیستم هرگز!

هزاران اخگر سوزان

2010-04-30T20:22:00.005+04:30

اگـــــــرسختی اوضاع را تحمل می‌كند ایران
شودجان ازشراب تلخ مست وملتهب،جوشان
خیالت می‌رســـــــــــد آرام شد دریای توفانزا
نهفته زیر خاكســـــتر هـــــزاران اخگر سوزان
درو خـواهی نمودت آنچـه را كه كاشتی، آخر
چه‌كردی‌جزفشارو ضرب ‌و جرح‌ وكشته‌وزندان؟
چه قامت‌های سروی كه‌زبن‌برخاك سردافتاد
به یادت مانده سهراب و ندا و نادر و اشـكان؟
تو ازپایان كار مستبدان بی خــــــــبر ماندی
كه مُلك باكفر‌می‌ماند ولی باظلم، بس ویران
چه باتشویش پندت می‌دهند ازدور و از نزدیك
ولی افسوس بیهوده،چه‌جای مشت باسندان؟
شود پیروز برشمشیر خــــون، باقدرت ایمان
مسلح گرچه باشند جیره خواران تا بن دندان

معلم

2010-04-27T22:50:00.008+04:30

با ســـرخطی زعلـم وسرانگشت مهر او
راهی زخــــاك به افـــــــــــــلاك پیدا شد
پوشیده پردهٔ جــهل بشــــــــــــر فروفتاد
گل واژه‌های كشـــــف حقیقت هویدا شد
خلقت شنــــاخت راه تكامل،چوپیش رفت
پرچـــم به دست پاك معلم فتاد وابقا شد
ایثار و عـــــزّت و عشقی به جان او آویخت
صبر وسخاش گذشت از حد و شكیبا شد
شمعی شد وبســوخت سراپا به پای غیر
ازجــان گذشت ‌و دردل پروانگانش‌ احیاشد
ازذات ناب بشـــــر او خمــیره ای نوساخت
روحی زعالم علــیا دراو دمید،‌ مسیحا شد
با مرغـــكان ســوی قـــاف حقیقت او پرزد
پیمــوده راه سخت بلنـدای قلّه، عنقا شد
برلوحــهٔ ‌ضمــیرمن‌ ازیاوران‌ صــــادق و پاك
نام قشنگ معلم به صــدر رفت و اعلا شد

كارگر

2010-04-25T23:19:00.005+04:30

روزتـــــوازره رســــــید، رنجـــــبر، كارگر
پیشــــــرو وپرامیــــد، پیشــــه ور، كارگر
چــــــــرخـهٔ دنیازتـوچـــــرخ زندتابه عرش
نقش تــــــــــوخلق هنر، باهـــــنر، كارگر
همـــــت وبازوی تو، رمــــزبقـــــای بشر
یـــــاس به تــــــوبی اثر، راهـــــبر، كارگر
ظلم وستـم برتو بیش‌قـــلب زرنج توریش
فخـــــر به تو دین وكیش، پایـــــور، كارگر
هركه دراوآگهیست‌دشمن‌مشی‌تونیست
قدرشناس توكیست، خــــون جگر،كارگر
مظهرجنگندگی، رستـــــــه زهــربندگی
هسته ســـازندگی، ســـــــــازور، كارگر
دست تـــــــو وپینه‌ها، پشت تووكینه‌ها
مــهرتـــــــــــو وسیـــــنه‌ها، برادر، كارگر
درره آزادگی محـــــــو خـــــطر می كنیم
باتوسفرمـــــــــــی‌كنیم، همسفر كارگر

فتنه رو خوابوندیم!!

2010-04-24T01:53:00.002+04:30

هركجا عبارت بالا رو ازیكی از مسؤلین شنیدین معنی واقعیش اینه:
فتنه = اعتراضات نسبت به تقلب در انتخابات/ اعتراضات عمومی بعد ازآن به علت بی كفایتی دولت احمدی نژاد.
خوابوندیم = كُشتیم،تجاوزكردیم، لت وپاركردیم، زندان كردیم وآواره كردیم.
احتمالا اگر پاش بیفته دوباره هم (فتنه هارومی‌خوابونند!)

كل كل‌هایی درشعر‌های شعرا

2010-04-21T03:14:00.006+04:30

سیمین بهبهانی

یا رب مرا یاری بده ، تا ســـــخت آزارش کنم
هجرش‌دهم،زجرش‌دهم،خوارش‌کنم،زارش‌کنم
از بوسه های آتشـــــــین ، وز خنده های دلنشین
صد شعله در جانش زنم ،صد فتنه درکارش کنم
در پیش چشمش ساغری ، گـیرم ز دست دلبری
از رشک آزارش دهم ، وز غصـه بیمارش کنم
بندی به پایش افکنم ، گویم خــــــــــداوندش منم
چون بنده در ســـودای زر ، کالای بازارش کنم
گوید میفزا قهر خود ، گـــویم بخواهم مهر خود
گوید که کمــــتر کن جفا ، گویم که بسیارش کنم
هر شامــگه در خانه ای ، چابکتر از پروانه ای
رقصم بر بیگانه ای ، وز خـــویش بیزارش کنم
چون بینم آن شیدای من ، فارغ شد از احوال من
مـــــنزل کنم در کوی او ، باشد که دیدارش کنم

جواب ابراهیم صهبا به سیمین بهبهانی :

یارت شوم ،یارت شوم ،هر چند آزارم کنی
نازت کشم،نازت کشم،گردرجهان‌خوارم‌کنی
بر من‌پسندی‌گر منم،دل را نسازم غرق غم
باشد شفا بخش دلم،کز عشق بیمارم كنی
گر رانیم از کوی خود،ور باز خوانی‌سوی خود
با قهر و مهرت‌خوشدلم کز عشق‌بیمارم‌کنی
من طایر پر بسته ام،در کنج غم بنشسته ام
من گر قفس بشکسته‌ام،تا خود گرفتارم‌کنی
من عاشق دلداده ام ، بهــــــــــر بلا آماده ام
یار من دلداده شـــــــــــو ، تا با بلا یارم کنی
ما را چو کردی امتـــحان ، ناچار گردی مهربان
رحـــم آخر ای آرام جان ، بر این دل زارم کنی
گر حال دشـــنامم دهی ، روز دگر جانم دهی
کامم دهی، کامم دهی ، الطاف بسیارم کنی

جواب سیمین بهبهانی به ابراهیم صهبا :

گفتی شفا بخشم تو را ، وز عشق بیمارت کنم
یعنی به خوددشمن شوم،با خویشتن یارت کنم؟
گفتی که دلدارت شوم ، شمع شب تارت شوم
خوابی مبارک دیده ای ، ترســـم که بیدارت کنم

جواب ابراهیم صهبا به سیمین بهبهانی :

دیگراگرعریان شوی ،چون شاخه ای لرزان شوی
در اشک ها غلتان شوی ، دیگر نمـی خواهم تو را
گر باز هـــــــــم یارم شوی ، شمع شب تارم شوی
شادان ز دیدارم شوی ، دیگر نمی خـــــواهم تو را
گر محرم رازم شوی ، بشکسته چون سـازم شوی
تنها گل نازم شوی ، دیگر نمی خــــــــــواهم تو را
گر باز گــــــــــــردی از خطا ، دنبالم آیی هر کجا
ای سنگدل ، ای بی وفا ، دیـــگر نمی خواهم تو را

جواب رند تبریزی به سیمین بهبهانی و ابراهیم صهبا :

صهبای من زیبای من ، سیمین تو را دلدار نیست
وز شعر اوغمگین مشو، کو در جهان بیدارنیست
گر عاشق و دلداده ای ، فارغ شو از عشقی چنین
کان یار شهر آشوب تو ، در عالم هشیــــار نیست
صهبای من غمگین مشو،عشق ازسرخود وارهان
کاندرسرای بی کسان،سیمین تورا غمخوار نیست
سیمین تو را گویم ســـخن ، کاتش به دلها می زنی
دل را شکستن راحت و زیبنده ی اشعـــــار نیست
با عشوه گـــــــردانی سخن ، هم فتنه در عالم کنی
بی پرده می گویم تو را،این خود مگر آزار نیست؟
دشمن به جان خود شدی ،کز عشق او لرزان شدی
زیرا که عشقی اینچنین ، ســـودای هر بازار نیست
صهبا بیا میخانه ام ، گـــــــــر راند از کوی وصال
چون رند تبریزی دلش ، بیگانه ی خمـــــــار نیست

عتاب شمس الدین عراقی به رند تبریزی:

ای رند تبریزی چرا این ها به آن ها می کنی
رندانه می‌گویم ترا،کآتش به جان ها می کنی
ره می زنی صهــبای ما ای وای تو ای وای ما
شرمت‌نشدبر همرهان،تیرازکمان ها می‌کنی؟
سیمین عاشق پیشه را گویی سخن ها ناروا
عاشق‌نبودی کین چنین،زخم زبان ها می کنی
طشتی فرو انداختی ،بر عاشقان خوش تاختی
بشکن قلم خاموش شو،تا این بیان ها می‌کنی
خواندی کجا این درس را ، واگو رها کن ترس را
آتش بزن بر دفترت ، تا این گـــمان ها می کنی
دلبر اگر بر ناز شد ،افســـــــــــانه ی پر راز شد …
دلداده داند گویدش : باز امتــــــحان ها می کنی
معشوق اگر نرمی کند ، عاشق ازآن گرمی کند!
ای بی خبر این قصه را ، بر نوجوان ها می کنی؟
عاشق اگر بر قهر شد،شیرین به کامش‌زهر شد
گاهی اگر این می کند، بر آسـمان ها می کنی؟
او داند و دلدار او ، ســــــــــــر برده ای در کار او
زین‌سرکشی‌می‌ترسمت،شاید دکان ها می‌کنی
از (بی نشان) شد خواهشی، گر بر سر آرامشی
بازت مبادا پاسخی ، گر این ، زیان ها می کنی

ارسالی: افشین

دغدغه‌های یك معلم

2010-04-18T21:03:00.007+04:30

باید تلاش را كمـــی بیشــــــتركنم
خــورد وخــوراك را كمی مختصـــــــر كنم
تعطیل آخـــرهفته‌ كـــه‌ وقت‌ هست
از خـــواب هم ساعتی صــــــرف نظر كنم
كوشش‌كنم خلاصه‌كنم‌بخش‌این‌كتاب
بادیـگران خبـــــــــــره، تبــــــادل نظر كنم
باید بخوانم آنچه ‌نوشتند‌كودكان ‌برمن
مشكل اگـــــركه هست مدیر را خــبر كنم
مریم‌به مدرسه امـروزهم نیامده،باید
ازغیبت گذشــــــــته‌اش آگــــــــه پدر كنم
بیچاره‌كودكان‌‌وهمسرم‌امرو‌زهم نشد
بنشسته با همــــه بحــث سفــــــــر كنم
درخانه اش نداست مریض و نباید من
دررفتن بعـــــــدكلاس، وقت راهــــــدركنم
فرداكه میزبانم ومیهمان‌به‌خانه می‌اید
باید كه فكـــــــــر دكتـــــــر و درد كمر كنم
چند دست لباس بگیرم برای شاگردان
سال نـواست، نخــواهم كه شق القمركنم
عیداست ومـــوقع تنظیــم ورُفت و روب
بی‌چــــــــــاره من كــه اثاثیه زیر و زبر كنم
من می‌توانم ازپسشان یك‌تنه برآیم لیك
درپیش اهل خـــــــانه نباید كه دیده تر كنم

ای آدمها!

2010-04-14T19:05:00.006+04:30

آی آدمها که بر ساحل نشسته، شاد و خندانید!
یک نفر در آب دارد می سپارد جان
یک نفر دارد که دست و پای دایم می زند
روی این دریای تند و تیره و سنگین که می دانید
آن زمان که مست هستید
از خیال دست یا بیدن به دشمن
آن زمان که پیش خود بیهوده پندارید
که گرفتستید دست ناتوانی را
تا توانایی بهتر را پدید آرید
آن زمان که تنگ می بندید
بر کمرهاتان کمربند
در چه هنگامی بگویم من؟
یک نفر در آب دارد می کند بیهوده جان، قربان

***
آی آدمها! که بر ساحل بساط دلگشا دارید
نان به سفره، جامه تان برتن
یک نفر در آب می خواند شما را
موج سنگین را به دست خسته می کوبد
باز می دارد دهان با چشم از وحشت دریده
سایه هاتان را ز راه دور دیده
آب را بلعیده در گود کبود و هر زمان، بی تابیش افزون
می کند زین آبها بیرون
گاه سر، گه پا
آی آدمها!
او ز راه مرگ، این کهنه جهان را باز می پاید
میزند فریاد و امید کمک دارد
آی آدمها که روی ساحل آرام در کار تماشایید!

***
موج می کوبد به روی ساحل خاموش
پخش می گردد چنان مستی به جای افتاده، بس مدهوش
می رود نعره زنان؛ وین بانگ باز از دور می آید:
"آی آدمها!"
و صدای باد هر دم دلگزاتر
در صدای باد بانگ او رهاتر
از میان آبهای دور و نزدیک
باز در گوش این نداها:
"آی آدمها!"...

نیما یوشیج

ارسالی از:افشین

كشاكش دل

2010-04-14T01:32:00.007+04:30

بـیـــــا كه طاقتم ازدوریت به پایان شد
میا كه زخم ملامت به جان نمایان شد
بزن پریّ و به بام دل آشــــیانه بســـاز
مزن‌به‌طعنه سخن راكه‌خانه ویران شد
بروكه خوشــــتر ازاینم چودرخیال منی
مــرو كه تازه وجودم زتو به سامان شد
بشین وبشنو ازآن‌ها كه برســـرآوردیم
مشین به امید نجاتم‌كه ‌مرگ‌آسان‌شد
بگو‌كه ‌بی‌وفایی وحرمان‌دراین دنیاست
مگو همیشه باتوچنینم كه‌كفرایمان‌شد
بخــــوان به گوش من آوازعشق رایك‌بار
مخوان سرودتأسف كه دیده گریان شد
بریز‌خـون من ای سنگ‌دل كه تاب نماند
مریزاشـــــك ندامت حقیقت عریان شد

آتش

2010-04-13T01:05:00.003+04:30

نمی دانستم باید دوستش بدارم یا دوست داشتنش گناه است نمی دانستم که محکومم دوستش بدارم به هر خطری ؟هر روز با خود بجنگم که فکرش را از ذهن خود بیرون برانم و هر شبانگاه خسته از مبارزه ای بی نتیجه برای خوابی دست نیافتنی به سوی بستر بروم. اگر دوست داشتن جرم می بود چرا باید خداوندگاری می بود که آن را در و جود چون منی تعبیه کند و اگر جرم نبود چرا این چنین بیگاه و نا گاه مقهور قدرتی بی مهابا یم که توان غلبه بر آن نیست. بین خوب و بد کدام را باید خوب دانست و کدام را بد و چیست که بداند این معیار بر درستی چیزی صحه می گذارد؟دیوانه از عقل و شرع که قاب عقاید من بود و بیچاره از سقوطی بی انتها از دیوار بی قاعدگی ای دل زده. شبهایی در خواب می دیدم که دارم از خود می گریزم، آنکه می گریخت من بودم بی عشق دل مرده و دریای سکون و آنکه به تعقیب آمده بود هم من بودم با آتشی چون اخگر در دل عاشق و شیدا و می دوید و فریاد میزد بمان که آتش درون من از آن توست و من حیران بین خود و خودکامگی بودن و سوختن می دویدم تا به هیچ کجایی برسم که هرگز در افق نمی دیدمش.دوستش می داشتم و منکوب از تخطی و شعله ور ز آتشی که هیزمش عقل بود و مشتریش دل. متنفر می گشتم از سرمایی مشحون و منجمد که هیچ حرکت غیر عقلانی در این دریای سکون نبود و نبود و نبود.
من بودم و آتش سرما و سکون.....و از پی خود می دویدم هر از گاهی به عقب می نگریستم و خود را گم کرده گیج و مبهوت آسمان را در سرم گسترده می دیدم.و حالا دوستش داشتم واز گرمای درون شعله ور بودم.خدایا تو مرا در این اختیار بی اختیاری مختار کردی تا محکوم به سرنوشت ابدی خواستنی تو باشم؟ نمی دانم.در توهم درد ناکم می دیدم که من خود گل سرشت خود را آنگاه که تو اراده گردی ورز دادم تا خود شوم.می شناختم این بیخودی خودوار آمیز را و نمی شناختم این خودی خود گریز را.
چون به این حرکت نظری انداختم تنها یک ریسمان دست یافتنی بود و آن عشق راسخ راستین بی هیچ عقل مستدل و استدلال بی تکمینی. پس باید می سوختم برایش که دوست داشتنش کم بود و چون دوست می داشتمش سوختنی مرا واجب آمد که من خود به چشم خویشتن دیدم که جانم می رود.

از:رضا قهستانی

رزم رستم و ويروس

2010-04-13T00:02:00.008+04:30

كنون رزم virus و رستم شنو//دگرها شنيدستي اين هم شنو

كه اسفنديارش يكي disk داد//بگفتا به رستم كه اي نيـــــكزاد

در اين disk باشد يكي file ناب//كه بگـــرفتم از site افراسياب

بروحال مي كن بدين diskهان!//كه‌هم نون‌ و هم آب باشد درآن

تهمتن روان شد سوي خانه اش //شتـــابان به ديــدار رايانه اش

چو آمد به نزد mini tower اش//بزد ضـــربه بر دكمه power اش

دگر صبر وآرام و طاقت نداشت//مران disk رادر driveاش گذاشت

نكرد هيچ صبر و نداد هيچ لفت //يكي list از root ديسكت گرفت

در ان disk ديدش يكي file بود//بزد enter آنجـــــا و اجــــرا نمود

كزان‌يك dem0 گشت‌زان‌پس‌عيان//به ‌فيلم وبه‌‌موزيك ‌وشرح‌وبيان

به ناگه‌چنان‌سيستمش‌كرد hang//كه‌رستم‌درآن‌ماند‌مبهوت‌ومنگ

چورستم‌دگر باره reset نمود//همي كرد هنگ‌وهمان شد كه بود

تهمتــــن كلافه شد و داد زد//ز بخــــت بد خــــــــــويش فرياد زد

چــــو تهمينه فرياد رستم شنود//بيامد كه ليســـــانس رايانه بود

بدو گفت رستــــم همه مشكلش//وز ان disk و برنامه خوشگلش

چو رستم بدو داد قيچي و ريش//يكي bootable ديسك آورد پيش

يكـــــي toolkit اندر آن disk بود//بــر آورد آن را و اجــــــــــرا نمود

همي گشت toolkit هارد اندرش//چو كودك كه گـردد پي مادرش

به ناگه يكي رمـــــــز virus يافت//پي حذف امضاي ايشان شتافت

چـــــــــــو virus را نيك بشناختش//مـر از boot sector بر انداختش

يكي ضربه زد بر سرش toolkit//كه هر بايت ان گشت هشتاد bit

به خـــــــــــــاك اندر افكند virus را//تهمتن به رايانه زد بــــــوس را

چنين گفت تهمينه با شوهـــــرش//كه اين بار بگذشت از پل خــرش

دگر باره اما خــــــــــــريت مكن//ز رايانه اصلا تو صحبــــــــــت مكن

قســـــــــــم خورد رستم به پروردگار//نگيرد دگــــر disk از اسفنديار

ارسالی:افشین2000

جان جان است موسیقی, چه راحت جان ها راآرامش می بخشد(حس می کنم:مرحوم جهان)

2010-04-12T00:25:00.002+04:30

دریغ زمانه

2010-04-10T02:28:00.007+04:30

چین توچین دامن!

2010-04-09T00:54:00.012+04:30

سال کـــــــــــارمضاعف وهمت . . سال زردی جــــامه از وحشت
سال فریاد مرگ دیکتاتور . . سال تنهایی محمود خاخور
سال‌سخت‌سوراخ‌موش دربورس . . خائنـان وفرارشــــان دركورس
سال فریاد هاشمی زدوسو . . خاموشی دروغگوی دورو
با دوپا توی مســـــــتراح رفتن . . بادودست‌جای دشمنان‌شستن
هفته‌هارادوجمعه ای كردن . . ازتمــــاشای جنتی مردن
توی هرجمــــله جای چنددشمن . . جای لبــاده چین توچین دامن
حرف‌مفت‌ودروغ‌ووعده‌زیاد. . مملكت‌را‌سریع‌داده به‌باد
هرچه نزدیك ماه خـــــــــردادیم . . سهم ساندیس‌مفتخوران دادیم
سال‌سركوب اژدهای‌سه ‌سر. . صادق ومم جواد علی عنتر
سال پیشی گــــــــــرفتن از افغان . . تـــوی اینترنت وحجــاب زنان
سال‌دستگیری‌حسین بازجو . . بازپس گیری كیهان از او
كــــاروهمت مضــــاعف ارباید . . سرظــــــالم به خــــاك می‌ساید

راه جاویدان

2010-04-06T23:59:00.006+04:30

ازوطن بســیارگفتند ونوشتیم و شنیدیم
اعـتلای نام پاكش درجهــــــان باجان خریدیم
راه آغازین عشق از مهـــر میهن سربرآرد
با سعادت غنچهٔ حب وطن ازشـــــاخه چیدیم
دسـت ناپاك و پلیــد دشمـن مام وطن را
قطــع كــــردیم، با تهوّرپایش از كشــور بریدیم
زخم‌های خـورده را درطـول تاریخ و حوادث
التیـــــامش داده، طعم تلخ دردش راچشیدیم
درلباس میش گرگان‌قصد جانش كرده اند
رنج‌ها ازدست قــــوم بی‌وطن، باری كشیدیم
گرچه اینك‌چهرهٔ ایران من‌زخمی‌زغیراست
بازبا هم دورســــازیم اجنبی را، پُر امیــــــدیم
بابك و بومسلم ویعـــــــقوب وبس ستّار‌ها
نامشان جــــاوید، ما در راهشانیم، روسپیدیم

آیا می‌دانید‌هایی درباره کوروش وداریوش

2010-04-03T22:47:00.008+04:30

با درود

*اگر هخامنش به فراموشی سپرده شود ، گناه ماست که به فرزندانمان نیاموختیمش *
*مگر هزارها چیز دیگرکه به فرزندانمان می آموزیم ، مثل بازی های خشن کامپیوتری، در کتاب های درسی آمده اند؟؟؟ *
*پس گناه خودمان را گردن دیگری می اندازیم *
*خود ما چقدر آگاهی داریم؟ چقدر از پیشینه و تاریخمان اطلاع داریم *
* اگر آگاهی داشتیم آنقدر تکرارش نمی کردیم *

آیا میدانید ؟

حذف بخش هخامنش از کتاب درسی تاریخ به تصویب رسید .

فرزندان ما دیگر حتی اسم کوروش کبیر را نمی شناسند.

29 اکتبر روز جهانی کوروش کبیر است و این روز فقط در تقویم ایران نیست.

چند سال دیگر ، با نابودی کامل تخت جمشید باید سپاسگزار کشورهایی چون فرانسه باشیم که چندی از تخت جمشید را در موزه های خود حفظ کردند.

اولین سیستم استخدام دولتی به صورت لشگری و کشوری به مدت ۴۰سال خدمت و سپس بازنشستگی و گرفتن مستمری دائم را کورش کبیر در ایران پایه گذاری کرد.

کمبوجيه فرزند کورش به دلیل کشته شدن ۱۲ ایرانی در مصر و اینکه فرعون مصر به جای عذر خواهی از ایرانیان به دشنام دادن و تمسخر پرداخته بود ، با ۲۵۰ هزار سرباز ایرانی در روز ۴۲ از آغاز بهار ۵۲۵ قبل از میلاد به مصر حمله کرد و کل مصر را تصرف کرد و به دلیل آمدن قحطی در مصر مقداری بسیار زیادی غله وارد مصر کرد . اکنون در مصر یک نقاشی دیواری وجود دارد که کمبوجیه را در حال احترام به خدایان مصر نشان می دهد. او به هیچ وجه دین ایران را به آنان تحمیل نکرد و بی احترامی به آنان ننمود.

داریوش کبیر با شور و مشورت تمام بزرگان ایالت های ایران که در پاسارگاد جمع شده بودند، به پادشاهی برگزیده شد و در بهار ۵۲۰ قبل از میلاد تاج شاهنشاهی ایران رابر سر نهاد و برای همین مناسبت ۲ نوع سکه طرح دار با نام داریک ( طلا ) و سیکو ( نقره) را در اختیار مردم قرار داد که بعدها رایج ترین پولهای جهان شد.

داریوش کبیر طرح تعلیمات عمومی و سوادآموزی را اجباری و به صورت کاملا رایگان بنیان گذاشت که به موجب آن همه مردم می بایست خواندن و نوشتن بدانند که به همین مناسبت خط آرامی یا فنیقی را جایگزین خط میخی کرد که بعدها خط پهلوی نام گرفت .

داریوش در پاییز و زمستان 518- 519 قبل از میلاد نقشه ساخت پرسپولیس را طراحی کرد و با الهام گرفتن از اهرام مصر نقشه آن را با کمک چندین تن از معماران مصری به روی کاغذ آورد.

داریوش بعد از تصرف بابل ۲۵ هزار یهودی برده را که در آن شهر بر زیر یوق بردگی شاه بابل بودند آزاد کرد .

داریوش در سال دهم پادشاهی خود شاهراه بزرگ کورش را به اتمام رساند و جاده سراسری آسیا را احداث کرد که از خراسان به مغرب چین می رفت که بعدها جاده ابریشم نام گرفت.

اولین بار پرسپولیس به دستور داریوش کبیر به صورت ماکت ساخته شد تا از بزرگترین کاخ آسیا شبیه سازی شده باشد وفقط ماکت کاخ پرسپولیس ۳ سال طول کشید و کل ساخت کاخ ۸۰ سال به طول انجامید .

داریوش برای ساخت کاخ پرسپولیس که نمایشگاه هنر آسیا بوده ۲۵ هزار کارگر به صورت ۱۰ ساعت در تابستان و ۸ ساعت در زمستان به کار گماشته بود و به هر استادکار هر ۵ روز یکبار یک سکه طلا ( داریک ) می داده و به هر خانواده از کارگران به غیر از مزد آنها روزانه ۲۵۰ گرم گوشت همراه با روغن - کره - عسل و پنیر میداده است و هر ۱۰ روز یکبار استراحت داشتند.

داریوش در هر سال برای ساخت کاخ به کارگران بیش از نیم میلیون طلا مزد می داده است که به گفته مورخان گران ترین کاخ دنیا محسوب می شده . این در حالی است که در همان زمان در مصر کارگران به بیگاری مشغول بوده اند بدون پرداخت مزد که با شلاق نیز همراه بوده است.

تقویم کنونی ( ماه ۳۰ روز ) به دستور داریوش پایه گذاری شد و او هیاتی را برای اصلاح تقویم ایران به ریاست دانشمند بابلی "دنی تون" بسیج کرده بود . بر طبق تقویم جدید داریوش روز اول و پانزدهم ماه تعطیل بوده و در طول سال دارای ۵ عید مذهبی و ۳۱ روز تعطیلی رسمی که یکی از آنها نوروز و دیگری سوگ سیاوش بوده است.

داریوش پادگان و نظام وظیفه را در ایران پایه گذاری کرد و به مناسبت آن تمام جوانان چه فرزند شاه و چه فرزند وزیر باید به خدمت می رفتند و تعلیمات نظامی می دیدند تا بتوانند از سرزمین پارس دفاع کنند.

داریوش برای اولین بار در ایران وزارت راه - وزارت آب - سازمان املاک -سازمان اطلاعات - سازمان پست و تلگراف ( چاپارخانه ) را بنیان نهاد.

اولین راه شوسه و زیر سازی شده در جهان توسط داریوش ساخته شد.

داریوش برای جلوگیری از قحطی آب در هندوستان که جزوی از امپراطوری ایران بوده سدی عظیم به روی رود سند بنا نهاد.

فیثاغورث که به دلایل مذهبی از کشور خود گریخته بود و به ایران پناه آورده بود توسط داریوش کبیر دارای یک زندگی خوب همراه با مستمری دائم شد.

در طول سلطنت داریوش کبیر ۲۴۲ حکمران بر علیه او شورش کرده بودند و او پادشاهی بوده که با ۲۴۲ مورد شورش مقابله کردو همه را بر جای خود نشاند و عدالت را در سرتاسر ایران بسط داد . او در سال آخرپادشاهی به اندازه ۱۰ میلیون لیره انگلستان ذخیره مالی در خزانه دولتی بر جای گذاشت.

داریوش در سال ۵۲۱ قبل از میلاد فرمان داد : "من عدالت رادوست دارم ، از گناه متنفرم و از ظلم طبقات بالا به طبقات پایین اجتماع خشنود نیستم."

ارسالی: افشین

محمودسركاره

2010-04-03T03:31:00.006+04:30

شیرازهٔ كـــار‌ها شده پاره...محمود سركاره
عاقــــل پیـــاده، احمـــق سواره...محمود سركاره
ازبی‌كاری‌هرجوونی حیرون، علاف توخیابون
هــــرخـــونه‌ای این‌معضل و داره...محمود سركاره
فقروبی‌پولی ریشه دوونده،مردم وسوزونده
شلغم‌ جــای‌ گوشت تو دیگا باره...محمود سركاره
رشوه لازمه توحكم قاضی، بی‌پول‌هاناراضی
قـــــانون جــــلوی زوركـــم میاره...محمود سركاره
میوه‌های‌خوب‌مال‌پول‌داراس،پیش‌زورمداراس
پایین شـــــــهریه میوه‌ ‌ش خیاره...محمود سركاره
درد اعتیاد بیچاره كرده، اون قاتل مــــــــرده
دست خــودی‌ها میــــــگن توكاره...محمود سركاره
باهرانتقاد جات توی زندون،خــــــانواده ویلون
بالاتــر بــــــــری ســــرت روداره...محمود سركاره
درورزش دنیـــــــا بی مقامیم، دایم نا تمامیم
اما تـــــــودروغ مــــــــدال می‌آره...محمود سركاره
بحث‌جوون‌وحجاب‌وپوشش،ای بیهوده‌كوشش
بیچـــــــــــاره خانوم كه توحصاره...محمود سركاره
تو تمــــــــــوم كشورا تكیم ما، منزوی و تنها
اینـــــــجا انرژی شم هسته داره...محمود سركاره

پیر

2010-04-02T18:52:00.004+04:30

‏

برای من آشنایی دیرین بود که همیشه از اعماق دلم دوستش می داشتم. دوست داشتنی که خود دوست داشتنی بود.حتی با خطوط چین پیشانیش آشنا بودم و میدانستم که کدام میهمان خنده است و کدام میهمان اخم.همیشه برایم کسی بود که به حرفهایم گوش میداد و مشکلاتم را حل میکرد بی آنکه بخواهد که در ازای آن من کاری برایش بکنم.همیشه در کنار او نشستن آرامش بود حتی اگر یک دنیا غم میداشتی.او شاید مثل همه آدمها بود در ظاهر شاید هیچ چیز امیدوار کننده ای هم نداشت که زیبا بنامیش.اما باطنی داشت قدرتمند.تو گویی ضمیر آدم را میخواند تا اعماق تا کنه اندیشه.همیشه میرفت سر اصل مطلب بی حاشیه غصه اش هم نمیشد که دلخور شوی چون کم کم خودت از دلخوری در می آمدی و میفهمیدی که چه دل بزرگ و دریایی دارد.خدا به او چندان مال و مکنتی نداده بود ولی به نظر من همه چیز داشت چون قانع بود و صاحب دلش.دلش را برای خدا خرج میکرد و من بارها دیده بودم که چگونه دوستانه با او ارتباط دارد.یک وقتهایی میشد نگاهم میکرد و میگفت آرام باش .میگفتم نمی شود می گفت می شود اگر بخواهی....و میشد. فکر میکردم او از اسراری خبر دارد که من هر گز درکش نخواهم کرد.دیدنش با آن موهای سفید آرامش بخش بود.
دیروز گفتند مریض شده تا آمدم به عیادتش بروم دو سه روزی گذشته بود.از بیمارستان مرخص شده بود.به من گفته بودند ولی تا خودم ندیدم باورم نشد.در چشمان من نگاه کرد و گفت اسمت چیست فرزندم؟قطره های اشک از کنار چشمانم بی اختیار جاری بود.او دیگر مرا نمیشناخت...هچکس را نمی شناخت .
می گفتند سه روز قرآن خواند شب و روز و بامداد روز چهارم دیگر چشمانش را نگشود.ومن ماندم تنها و بی غمخوار....از آن روزها سالها می گذرد گاهی میفهمم که کلام او در زمان برایم مفهومی می یابد که آنموقع برایم کلماتی گنگ بود.گاهی او را در ضمیرم میاندیشم امروز.
همت طلب از باطن پیران سحر خیز.....زیرا که یکی را ز دو عالم طلبیدند

نویسنده :دکتررضا قهستانی

جان جان است موسیقی, چه راحت جان ها راآرامش می بخشد(آواز لری:محمدخانی)

2010-04-02T02:42:00.000+04:30

نوروزتان پیروز اما...

2010-04-01T19:29:00.000+04:30

مبارك باد عید باستانی برشما،
نوروزتان پیروزو
هم هرروزتان نوروز.
خُب!حتما خوب پوشیدید
خوب نوشیدید به جمع دوستان یك دل وهمراه،
ولی...یك لحظه...آیا...
یاد یاران دوستان مانده ازراه زنده شد درجمع
یا تنها؟
به خودگفتید دورسفرهٔ هفت سین سهراب ونداو
خانه‌ٔ ده‌ها شهید سبزجنبش
اینك آن‌جا در چه اوضاعی است؟
شراب اشك می‌نوشندوخون دل
وحتما غُصه‌ها راباشجاعت
محو، باطل.
بلی!
مالحظه‌هایی را
به یادچهرهٔ معصوم سهراب ونگاه ماندگار"او"ودیگر كشته‌هایمان
وبایاداسیران شجاع جنبش مردم
به سربردیم.
هرچه می‌پوشیم، هرچه می‌نوشیم، هرچه می‌كوشیم
یاد سبزشان همواره باماهست.
راستی شیرینی وشربت كمی كمتر،
ضرردارد!

سیزده به در

2010-03-30T21:54:00.000+04:30

سرمست وشاد ازشمیم گل وسبزه‌زار‌ها
دیدار سنـــبل و صـــحرا، به دور از هـوار‌ها
دربســتری ز نهرآب و درختــان ســـرو بلند
جانانه محفل انسی است به یُمن نگار‌ها
آغـــوش گـــــــرم طبیعت، نسیم مهر بهار
برگیــــرد ازتـــــــوغصـه و از رخ، شــــیار‌ها
آن شور و اشتیاق بلبل وشـرم وحیای گل
یادی زبــی قـراری عشــاق وشور قــرار‌ها
در زیرسایه‌های‌ درختان، ‌كنارچشمه،چمن
برگردسفره‌ حلقهٔ ‌مهراست‌، بری ازغبار‌ها
درجای‌ جای ‌میهنم ایـران، ‌به‌ روزخاص ‌بهار
میعادمردم‌است‌ به ‌صحرا، خروج‌ ازحصار‌ها
سال نــــــــــو و بهــاربه ما هدیه می‌دهند
احســــاس پاك طبیــعت، فــراوان، قطار‌ها
درخــــــــون من تویی، ای ایــران سـربلند!
تا پای جان زتوگــــویم، به شعر و شـعار‌ها
گُم باد نام دشمنان جاهلت ازسطح روزگار
شاداب وسبزبمانی‌،چوخصلت‌خوب‌ بهار‌ها

زلال عشق

2010-03-29T02:18:00.000+04:30

می خواستم که باشم عاشقانه ،میخواستم که احساس کنم، ببویم و سرمست شوم
میخواستم بودنم را بهانه ای نو بخشم.
میخواستم رگهایم تازگی را در خود بدواند و به قلبم بگوید عاشق شو .
میخواستم عطر نفس گیر زندگی نرگس مست را در شامه ام تا عمق روحانی روانم
بالا بکشم و به خودم بگویم که هستم ...و عاشقانه هستم.
میخواستم درک شعور بودن را درشعری بی دریغ جاری کنم که تا ابد هر که
عاشقانه شد بخواندش و غم را به خاطره ا ی شیرین عوض کند و بخندد چون وصال
باور نکردنی عاشقی که جرعه جرعه حضور معشوق بی مثالش را مز مزه میکند.
میخواستم چون آبی آسمان وجود بر فرش محبت او گسترده شوم و ابری بارانی
باشم که هر لحظه بر گریه بهاری بایسته است.
میخواستم عاشق باشم.
میخواستم فهم باشم میخواستم درک باشم.
میخواستم زلال قطره ای باران باشم که بر کنار برگی سبز پر از کنگره های
زندگی نشسته و انتظار نور خورشید را میکشد تا به آغوش بیکران آبی هوایی
برگردد و ابرگون شود.
میخواستم باشم و نه در وجود بی مقدار چون خودی که در دل فهم عشق آلودی
جاودانه نگر و بی انتها.
از: دکتررضا قهستانی

شهر امید

2010-03-27T01:31:00.007+04:30

حالا که سال نو شده، طبیعت رختاشو عوض کرده وتروتازه شده، ماهم شهرمونو عوض کنیم وبریم یه جای خوب ، بریم به "شهر امید".البته شهر من باشما ممکنه فرق کنه ولی شاید هم مثل هم باشن .بذارین اول من بگم شهرامید من چه جورجاییه:

باخنده صبـــح ونــــــــورخورشید
برخاست زخواب شهرامید
بافخــــــــــروغــرور و فروشوکت
آثار شب سیـــــــــاه برچید
جیــــک جیک پـــــرنده، نای بلبل
درگــــوشه کنار شهرپیچید
درخــــــانه ساکنــــان شهر، مادر
آرام وتمیزســــفره می‌‌چید
با بازی وقــــــــیل و قـــال طفلان
شادی به تمـــام شهرپاشید
با پای پیــــاده، چــــــرخ وماشین
هریك‌به‌ سویی‌روانه‌گردید
درچشــم به هم زدن به هــــرسو
پیروزن ومردوبچه جوشید
هـــــرکس به امـــــــــید روزبهتر
درسعـی‌وتلاش‌ونفی تردید
دلســـوزی وعشق کارمـــــــردم
بس‌بود وتوان‌ که بازکوشید
نـــی تـــــــرس زآیــــــندهٔ تاریک
نی‌دزدی‌وجنگ‌وترس‌وتهدید
درشــــــــــأن بشـــــر همه برابر
ازجهـــل ودروغ کس ننــالید
حکام همــــه خــــودی وخاکــــی
ازبین من وتوگشته کــاندید
درمنطـــقه با تمـــــــــــــــام دنیا
دوستـی‌شدید، قابل تمجید
آزادی حـــــزب و دین و مــــذهب
بایدکه به این مســاله بالید
هــــرکس زره ســـلیقه، احساس
برپــوشش‌خود نموده تأکید
ارزانـــــی جـنس، وفــــور کـــــالا
معلوم وبه هـرکجا توان دید
اینــــــک تـــــو و شــــهر آرزوها
یک گام دگــر مانده، بجنبید!

عشق چیست؟

2010-03-26T01:55:00.000+04:30

آنچه همچون سیل با خود هستی ات را می برد
جان ومال وخـانه وکاشانه ات، آن است عشـــق
آنــچه چـــــون آتش بســوزاند زهرچه خشک وتر
برفنا داده تو و سامـــــــــانه ات، آن است عشق
آنچه همچون گـــــــــردبادی تند و وحشـــی وقوی
درتوافتاده کند بیـــــــــــچاره ات، آن است عشق
آنچه چــــــون داروغه‌ای بی‌رحم می‌ریزد به هم
محفل شمــــــع وگل وپروانه ات، آن است عشق
آنچه همـــــــچون زلــــــزله زیر و زبر گردی از او
ناله گــــــردد شادی شکرانه ات، آن است عشق
آنچه چــــــــون بت ریشـه‌های دین و ایمانت زند
عابدش گــردی تو در بتخانه ات، آن است عشق
آنچه همچون ســـارقی هرروز وشب بندد کمین
تــــــــــا بدزدد آن دل دُردانه ات، آن است عشق

هجوم عشق

2010-03-25T05:41:00.003+04:30

حریفت شد که ازیادت برد سرکش خیال من؟
نــــــــلرزد، نشــــکند، تنـــــها دل رو به زوال من؟
نغلتد دانه دانه اشـــک‌های گـرم و سوزانم؟
نخشــکد شاخ وبــــرگ و ریشه سبز نهـــال من؟
چنــان‌ مستی‌ ومغروری زدرد و رنج وزجــرمن
چه‌ جای شکوه وخواهش، چه‌جای‌ این ‌سوال‌من
چنان افتاده ام خواهـــی که ازجا برنیارم سر
نه ‌برجانم‌ ترحم‌ کرده‌ای‌هرگزنه‌ افسرده ‌جمال‌ من
چه"هردم‌می‌کشی‌ماراوبازم‌زنده‌می‌سازی"
چه‌ می‌جــویی‌ تو درتاب ‌وتبم، جنــگ و جدال من؟
چوخـــــــــاشاکی اسیر بحرموّاج حیاتم من
هجـــــوم عشـــــق را تســلیم، این روح زلال من
تورا هرگـــــــز ندیدم من جــدا ودورتر ازخود
تو درخــون منی‌ هـرلحظه، درهــــرماه و سال من

لعنت به روزگار !

2010-03-23T22:23:00.000+04:30

لعن و نفرین برتو باد ای روزگار
جای شادی غم فـزودی دربهار
کی زفـــــــقدان شهیدان عزیز
اشک‌هاخشکیده،دل گیرد قرار؟
می‌تــــوان ازچشم بازوآن نگاه
دل برید، هــردم نبودش وامدار؟
نا بکاران را تــــــومیدان داده‌ای
ذلّت ایران تـــــــــوآوردی به بار
ارزش ایرانیان بسیــــــــــار بود
دوستدارانش به دنیا،بی‌شمار
سهم‌هرآزاده نی چوب وچماق
نی چنین درنزددونان خــواروزار
راد مــردانی چو کورش داریوش
ما به‌خود دیده،چو آنان صدهزار
اینک اما باز بر خـواهیم خاست
خـاک می‌سازیمشان‌وخاکسار

تصویر سیاه مادران

2010-03-23T01:25:00.000+04:30

درخشت وگل اتاقک کوچک، نموروسرد

با کودکان قدونیم‌قد

گمگشته در حیات،
بیرون زعشق
مملو زدرد
تباه تباه.
بیچاره مادرم!
پیچیده درسیاهی چادربه جبروزور
هرروزتهمت وتوهین وافترا
چوب ولگد،
دنیا کجاواوکجا؟
بیماروبی‌پناه.
بیچاره خواهرم!

درزیرچرخ تبعیض وظلم مضاعف به جنس زن،
زخمی، جریحه دار
سرخورده از تلقی جنس لطیف زن ازاو
باتازیانه دروغ وخرافات وجهل
سیاه سیاه.
بیچاره همسرم!
فرداودورنمایی سیاه وسخت
برطبل زور ومذهب بی‌رحم کینه‌ها
هرروزضربه می‌خورد، شدید.
ای وای وآه.
بیچاره دخترم!

سال نو بر همه عزیزان مبارک باد

2010-03-21T21:07:00.000+03:30

سین سهراب

2010-03-19T02:57:00.000+03:30

به گاه عید، می‌چید سفــــــره‌‌ای ناب

بســـی زیبا، هنــــــــرمندانه، کـمیاب
به‌جای‌هفت،هشت سین داشت مادر
ازامســـــال اوندارد "ســـین ســهراب"

خودفروش

2010-03-18T01:25:00.000+03:30

دوشنبه‏، 09:47 قبل از ظهر‏

دلم میخواست یکی بزند توی گوشم.شترق ق ق...حالم داشت از خودم به هم میخورد.تو آینه کسی را میدیدم که هیچ روحی در چشمانش موج نمیزند و آتش عشقی وجودم شراره نمیکشد.بخودم گفتم مانده ای بی وجود مرده شورت ببرد.تو هم آدمی آمدی که بدی دنبال یک لقمه نان کوفتی؟ تو نبودی که دم از ارزش می زدی؟ آمدی که خودت را و همه را به پول بفروشی و بروی.یادت هست از دیدن گدایان کنار خیابان به چه حال و روزی می افتادی؟ حالا تو همانی هستی که باعث میشوی آدمهای شریف گدا شوند؟ اصلا همه اینها به کنار مگر نگفتی که مردی و میمانی به پای عشقت حالا حتی حاضر نیستی یک ساعت با کسی بگذرانی که دیوانه اش بودی؟ به تو هم میگویند مرد؟با خودت چه کردی خودت را به که فروختی یادت هست از شنیدن یک شعر آنقدر به وجد می آمدی که پیش همه میگریستی بی هیچ خجالتی حالا برای مرگ عزیزانت هم گریه نمیکنی؟ پس کو آن آدم؟ اصلا آدمی هم مانده؟تو گویی این چین و چروکهای توی آیینه نه بر صورتت بلکه بر وجودت افتاده تا تو راببرد به هزار توی بیخودی.چقدر از خنده دخترت خوشحال میشوی؟ اصلا خواسته ای بخندانیش؟ چقدر برایش وقت میگذاری؟ پس نقاشی و شعر و عرفان چه شد؟ دیگر کتاب نمی خوانی؟بد بخت شدی رفت......سیگار پشت سیگار ای وای بر آن نفس دود گرفته ات که تو دودی ترش میکنی؟بیچاره عشقت که مجبور به زندگی با چون تویی است.تو درستکار بودی.دستت به کار خیر میرفت ....حالا چند سال است که به درد مردم نخورده ای.وای ...وای تو خودت به خودت نگاه کن آدمی که مدتهاست با خدایش حرف نزند میشود عین تو ...عین توی احمق که خودش را به روزمرگی فروخت......آن بالا پدرم کنار آینه نوشته بود...با خطی خوش...آینه چون نقش تو بنمود راست ....خود شکن، آیینه شکستن خطاست.

تنها نوشتی از دوستم دکتر رضا قهستانی

عید نوروز

2010-03-18T00:34:00.003+03:30

سفـــــرهٔ هـفت سین‌ رنگین، با سلیقه آشنا
چیده با دست‌هنرمند،روی‌میزخانه‌ها
سیب ‌وسـرکه، سنجد وسیر‌وسماق‌ وسمنو

سبزی وآیینه،میوه،ماهی سرخ وسیا

با بــــهارسبز و دلکش، با هــوایی روحبخش
سینه‌هاازكینه‌خالی‌،خنده‌برلب‌بی‌ریا
جامه‌هانو، دشمنی‌ها کهنه، دل‌ها شاد شاد
کودکان‌راضی‌ زعیدی‌رونق‌صـلح‌وصفا
سنتـــی زیبـا وســـــاده، اززمــانــی دور دور
مهروپیوندی‌به‌یاران‌عهدوپیمان‌باخدا
عیـــد نوروز از زمان‌ها با ســرافرازی‌ گذشت
درگـذاری‌پست ‌و بالاكشور‌ایران ما
هم‌چنــــانش پاس مـی‌داریم آن را هــــربهار

از گزند دشمنانش‌جاهـــل و نادرکجا

ورزشگاه‌ها برای خانم‌ها خطردارد!!

2010-03-15T22:00:00.000+03:30

با پوزش از بانوان محترم میهنم:

داد استــاندار، زنـــــــــــها را خبر === رفتـــن استــــــادیوم دارد خطــــر

ما برای حفـــــظ جـــــــان دختران === نقشــــــــــه‌ها داریم در انبانمــان

تا مصـــون مانند زمـــردان ازعذاب === می‌چـــپانیم مـــــازنان رادرحجـاب
بهــــر دفع شـــــــرخــــرج ازدواج === صیــغه‌ را ارزان‌ و مفـــت داده رواج
مــال دنیا چــــــــون ندارد اعتــبار === نصــف ارثیه بـر ایشـــــان برقـــرار
هست‌احساسات‌زن‌ها‌بس‌عمیق === قلــب‌ها نازک،‌ عـواطف‌ هـم رقیق
حکم‌محکومین‌چو‌بسیاراست‌سخت ===جای‌‌قاضی‌های‌زن‌خالیست‌تخت
با توجــــه به همین احســاس‌ها === درجــــــدایی باهمـه وســـواس‌ها
مـــــرد باید درطـــــــلاق آید جـلو === تا نــــــگردد از گــــزندش زن ولـــو
بعد ازآن چـون ‌خـرج دارند ‌کودکان === داده‌ایم حق حضـــانت شوی‌شان
خـــــــواهد ازایــــران اگرتنــها رود === ممکن است قصدی‌ به‌جان‌اوشود
مـرد مـحرم بایدهمــــراهش شود === با حفـــاظت این"ضــعیفه"را بـــرد
چــون خیابـــان‌ها خطر بسیاردارد === کــــاربیـرون مشکل"همکار" دارد
جــای امن واستراحت خانه است === جـــای زن درکنـج امن لانه است
گــــرزتنهایی بنــــــــــالد، بی‌خبر === مثل او آرند دوســــــــه‌تّای دگـــر
صــاحبان این چنین افــکار پست === خط ومشی‌‌کشوری‌دارندبه‌دست!

اوضاع قاراشمیش

2010-03-13T19:46:00.001+03:30

لام علیکم، اسم داشت مهـــــرونه
بچــــه دروازه غـــــــــــــــار تهرونه
بامـــــــــــرامه، اندعشــق ومعرفت
مــهربونه، ســــــــربه زیر و خندونه
کارشم کله پزی یه تـــــــوی شوش
داش شم همــــــکارشه، تـومیدونه
تابخـــوای رفیق بازه اهـــــل صفاس
دست ودل بازه ووضعش میــــــزونه
تازگــــــــی‌ها یخده‌ای ریخته به هم
از قـاراشمیشی اوضـــــــاع حیرونه
گا گْداری توی دکّــــــــــون میشنْفه
خبـــــــــرارو نصف ونیــمه می‌خونه
از قدیم با امنیه حـــــــــــال نمی‌کرد
واسه این‌که مــــــــــردمو می‌چزونه
دااشه تــــــــــــــوانتخـابات رای داده
خودشـــــــــــو یه پا طلبکار می‌دونه
خــلاصه یه جـــــــــــورایی با مردمه
بچه شو، تی شرت سبز می‌پوشونه
مخصوصـــــــــا پریروزا جـــلو دکــون
دیده بــــــــودهمسایه خیلی داغونه
زده بــودن مــــــــــــــامورا جلو زنش
تازه بدبـخت مـــــــــومنه ، نمازخونه
خــــــــــــلاصه قراره داش با بچـه‌ها
حق ورای شــــــــــونوبازپس بستونه
روز چــارشنبه ســوری توکوچه شون
این هــوا بــــــــــــــوته‌ها روبسوزونه

نصب ام پی تری Mp3 دروبلاگ

2010-03-13T03:06:00.000+03:30

باسلام امروز می‌خواهم درباره نصب/ ام/پی/ تری دروبلاگ بنویسم.کاری که خودم حداقل یک ماه دنبالش بودم تا توانستم موفق بشوم وشما آن را دروبلاگ می‌توانید ببنید وبشنوید.خوب شروع می کنیم :
قدم اول: موزیک‌های خودتان را(نه کدشان‌را) دریک فایل درجایی مثل دسکتاپ قراربدهید.
قدم دوم: آن‌ها را به وسیله پلیر jetAudio حجم شان را کم کنید(کانورت) کنید.
قدم سوم: حالا به سایت زیر بروید:
http://www.podbean.com/podcast-blog-embeddable-mp3-flash-player?paction=newlist

دراین صفحه رنگ /ام/پی تری تان راانتخاب کنید وبعد ازکلیک ادامه به صفحه ای می‌روید که درآن باید آدرس اینترنتی آهنگ‌هایتان را وارد کنید (البته اگر جایی آپلود کرده اید، دارید والا درهمین سایت می‌توانیدآن‌ها را آپلود کنید).در اینجا لازم است قبل از داخل کردن آدرس موسیقی تان ثبت نام بکنید که چندلحظه بیشترنیست ورایگان است.

قدم چهارم : پس از اینکه کدتان به آدرس پستی ارسال شد آن را با پسوردتان وارد می‌کنید ودارای پروفایل خواهید شد . پس ازاین مرحله می توانید به صفحه آپلود بروید وآهنگ هایتان را آپلود کنید.

قدم آخر: درمحلی که باید آدرس‌های موسیقی‌هایتان را وارد کنید، جلوی هرکدام هم اسمشان را بنویسید ودرردیف سوم اسم آهنگتان را پیدا کرده، و‌برروی آن کلیک کنید .حال اسم مجموعه آهنگ هایتان رابنویسید ودکمه را فشار دهید.سپس ‌کد را در بدنه وبلاگتون وارد می کنید ومثل من ازشنیدن آهنگ هایتان لذت می برید.موفق باشید.اگر سوالی داشتید درخدمتم. نظر یادتون نمیره که!؟

حسن خْلق

2010-03-11T05:01:00.000+03:30

سبد سبد‌گل‌سوسن به لطف روی تونیست
بغل بغل گل شب بو به عطر مـوی تو نیست
زمین زمین اگــــــر از جـنّت آورم بــــه زمین
چــــوذرّه‌ای کم واندک زخاک کوی تو نیست
دوان دوان به مـــلاقات حـــوریان چـــــو روم
به ســــان لحظهْ دیدار و گفتــگوی تو نیست
رده رده به درختـــــان ســـرو اگــــــر برسم
به سروقامت رعنا، کمــال جـــوی تو نیست
گـروه گــروه زمـلائک ازآسمـان چــــونشانم
مــلاحت پریان هم به خْلق وخــوی تو نیست
خـطا خـطا کــــــــــــه بنـــــالند خاطیان ازآن
یکی ازآن ‌همه نقصانشان به سوی تونیست
به‌دسته دسته‌حسودان زناکسانت‌کیست؟
به حسـن‌خْلق توجانا! کسی‌عدوی تونیست

طاوس مست

2010-03-09T23:28:00.000+03:30

خمــــارخنده مستـــــــــــانه‌ام، مرا دریاب
نمـــــانده دردم آخـــــــرنفس، بیا، بشتاب
کجـــاست توش وتوانــی که قلب من بتپد
کجـــــاست راه ورودی به‌چشمم آیدخواب
هـــــزارخط ونشــــان می‌کشم شباهنگام
به نیمه راه سحــــــر، نیم مــــرده‌ای توّاب
به حیـــــرتم زذوق وشوق پدیدآمده درخود
که‌جهدکنم بدهم جان بدون‌حسـاب وکتاب
چنان خــــراب شراب لب شـــــــــکر خایم
که حاجتی نه به خــــم خانه‌های باده ناب
زناز طـــاوس مستی، زغمـزه کبـک خــرام
به مـوی کمند‌عیاران،‌ به‌چهره‌‌چون‌‌سیماب
زجام چشم خمارت همیشه مستم ولـول
کلام وصحبت ‌شیرینت‌همــچو‌چنگ‌ ورباب
ززهـــرهـــجر تو بی چـاره پیر شد"مهران"
بیــــــا که با توکند زنده روز‌هـــــای شباب

روز زن برتمامی شیرزنان ایران مبارک باد!

2010-03-08T06:26:00.000+03:30

سال ننگین وسیاه شصت وهفت

2010-03-07T22:06:00.000+03:30

جغد شوم مـــــــرگ زندان را گْزید
غنچه‌ها راچون خزان ازشاخه چید
خــون زداس شب پرستان می‌چکید
دوســـــــــتان را چوبه‌های دار دید
این چنین تا مـــــــــــــــــاه بهمن پیش رفت
ســــــــــــــــال ننگین وسیاه شصت وهفت
نامه‌ها وکـــــــــــــوله‌ها ارسال شد
قلب‌ها ازاین خــــــــــــبرغربال شد
ناله‌ها تا عــــــــــرش حق دنبال شد
جای جـــــــــــاویدانشان گودال شد
این چنین تا مــــــــــــــــاه بهمن پیش رفت
ســـــــــــــــال ننگین وسیاه شصت وهفت
خـــــــــاوران ازدفن یاران یاددارد
بار‌ها ازشخمشان فــــــــــریاددارد
خــــــــــــاوران گنجینه‌ای آباددارد
کهـــــــــــــــکشانی انجم آزاددارد
این چنین تا مــــــــــــــــاه بهمن پیش رفت
ســـــــــــــــال ننگین وسیاه شصت وهفت
یادیاران تا ابددرسـیـــــــــنه‌هاست
خــاطرات آن عزیزان با صفاست
خاک سردگورشان‌چون کیمیاست
خــاوران تا زنده‌ایم درقلب ماست

چهارشنبه سوری

2010-03-06T20:59:00.000+03:30

به ندای شوق واحساس، به هــوای شادمانی
همه باهم ودمادم غــــــرق خنده، شعرخوانی
جا به جا بوته آتش کــــه به نظم شعله ورشد
چه پرش‌ها، چه صفایی، حس خــوب زندگانی
سرخـــــــــی ات ازآن من، زردی من ازآن تو
آرزوی ما ازآتش، مــــــــــــــــاندگاروجاودانی
لحظه‌ها پرشور وتبدار، عقده‌هــــــا سروانمود
مـــــــــــرگ دیکتاتورشعارهم دلی وهم زبانی
آتش دل شعله ورتر، آتش بـــــــــیرون خموش
اوج می‌گیردصـــــــــــــدا‌ها، با لهیب نوجوانی
هـــــــــرکجا آتش به پاشد، آتش افروزان زیاد
ماجرا‌ها رفت زان شب، آن‌چنان شدکه تودانی
ازپس تاریـــــــــــــــخ آمد، شعله آتش به یاری
دسته‌های سبزباهم، بـــــــــــی‌شماروکهکشانی

این جوان را آزادکنید!

2010-03-04T19:42:00.000+03:30

دنیای دون !

2010-03-04T03:52:00.000+03:30

ما که ازشربت وشـــــــــیرینی دنیا نچشیدیم، چشیدیم؟
ما حریصانه به دنبال هـــــــــــــوس‌ها ندویدیم، دویدیم؟
صحبت‌ازصدق ‌وصفا مـی‌رود‌هرجاکه روی رو دررو
پشت سر جـــــــــزبدی وتهمت بی جا نشنیدیم، شنیدیم؟
می فروشند به بازارهمه خــــــوبی وخوشبختی خود را
وه که غیرغم وافسوس وبلا را نخـــــــــریدیم، خریدیم؟
همه راضی زکمالات وکــــــــــــرامات پسندیده خویش
ما که بردوش به جــــــز بار گناه را نکشیدیم، کشیدیم؟
سرعت سیرسعادت چـــــــــــــــوگذشت ازبرما بالا بود
هرچه کردیم به گــــــردش برسیم ما نرسیدیم، رسیدیم؟
هوس دانه دنیا به سوی خاک کشــــــــــــــــانید و از آن
شده آلوده وازخــــــــــــــــــاک به بالا نپریدیم، پریدیم؟
ظلم‌ها رفت به نـــــوع بشر از جانب گرگان، "مهران"!
بی‌خیــــــــــالانه نشستیم و لب ازغم نگزیدیم، گزیدیم؟

درس عاشقی

2010-03-02T20:52:00.000+03:30

تو شوروشوق شرابی، توسرخوش وشادی
توعـــــــــطرهستی وخلقت، شکوه میلادی
تومرکـــــزی وهمه خــوب صورتان محور
همه خموش وفسرده، تــواوج فـــــــریادی
خـــــــــــزان غمزده ســرما به ارمغان آرد
توپرحــرارت وداغی، توماه خــــــــردادی
اگـــــــــــــــرزبخت سیه ناله می‌کنندوفغان
توخـــــــــــــــالصی زسعادت، سپید بنیادی
به بوستان که درآن عمــرگل بسـی کوتاست
توســـــــــــــالمی وستبری، توســروآزادی
به کشتی شکسته نشسته، اسـیرامـــــــواجم
رسان به ساحل امنم، تومــــــــــوج امدادی
به صید عشــق گــــــــــرفتارونیستم خرسند
رهــــــا شوم ازبند، چــــــــــون تو صیادی
به مـکتب عشق تــوام چـــــــــوطفل نوآموز
به درس عاشـقی اما، توکــــــــــهنه استادی

تا به کی؟

2010-03-02T04:37:00.000+03:30

تابه کــــــــــی باید تورا ازدوردید
شرح ووصفت راازاین وآن شنید
تابه کـــــــــی ازطعن تلخ طاعنان
پشت دیواری به تاریــــکی خزید
تابه کـــــــی باهرصدای زنگ در
می توان ازشوق توازجــــــا پرید
تابه کـــــــی شاید برای یک نگاه
ازفــــــلان جا تا فلان جا را دوید
تابه کی عکس تورادرپیش داشت
باتوهم طــــــــرح هایی را کشید
تابه کی مــــــایوس ازوصلت عزیز
زهر تلخ مـــــرگ را هردم چشید
تابه کی بایادفــــرصت های پیش
باتاسف پشت دستــــــان را گزید
تابه کــــی خودرازخودپنهان نمود
صورت مفــــــــــلوک رانتوان بدید

بی‌چاره‌ها!

2010-02-27T20:14:00.000+03:30

بی‌چاره عاشق! که صلیب عشق رادرکوچه‌های
تاریک عمر به دوش می‌کشد.
بی‌چاره بهار! که هرآنچه باخون دل می‌سازد،
بایورش خزان فرو می‌ریزد.
بی‌چاره کوه! تاجشم به‌هم می‌زند، خودرادر
زیرخروار‌هابرف مدفون می‌بیند.
بی‌چاره خیال! با تلنگری ازهم می‌پاشد.
بی‌چاره دوستی!که بارگه‌ای ازشک چه ناباورانه
به هم می‌ریزد.
بی‌چاره سکوت! تا لحظه ای خلوت می‌کند،
تقه‌ای اورادرهم می‌شکند.
بی‌چاره گناه! که باهمه هست ولی هیج‌کس
اورادوست ندارد.
بی‌چاره سرنوشت! که باید همه راراضی کند
ولی نمی‌تواند.
و
بی‌چاره هر تولدی که بامرگ خودش همراه است!

درازنای عمر!

2010-02-27T19:43:00.000+03:30

قلم زندگی بی رنگ بی رنگ برصفحه سرنوشت، می‌لغزد.
بی‌صدای بی‌صدا آهنگ حیات نواخته می‌شود.
نانجیبانه یأس سرک می‌کشد
و
خائنانه غم خنجر فرو می‌کند
اما
سخی صبر سازشکار، هم‌چنان میداندار.
تنها صدا، صدای سکوت است دردراز راه عمر
هوار!
هوایی هست وهوایی نیست.

به یاد سهراب وجشن تولد بیست سالگی اش...

2010-02-24T03:42:00.000+03:30

درسینه فـــــــــــــــــر اخ وستبر توای عزیز
جولان اسب ســــــــــــرکش قلبت فرو کشید
از شعله‌های چشـــــــــــــم تماشاییت، هوار!
نوری به جـــــــــــا نماند وسیاهی درآن دوید
لب‌های ســــــــــــــرخ گون توای نازنین من
شد بسته ازکــــــــــــــــلام وزلبخند‌های امید
دادوهواروجنب وجوش تو درخـانه وای من
گم شد، سکوت جای ترنم به خــــــــانه خزید
با خاطــــــــــــــــــرات تو ما زنده ایم دلبندم
مــــو‌ها سپیدگشته زغـــم، قامتم زغصه خمید
ازدرس ومشق ودفتـــــروتکلیف شب هیهات
ازشــــــــــــــکوه‌ها وشادی مستانه گاه خرید
هــــــرکس شنید که تو رفتی زبین ما، فرزند
از غصه تاشد وازســــــوگ جامه اش بدرید
درجشن بیست سالگی ات گرچه نیستی جانم
دانم که نام پاک تو ماند به سینه‌ها جــــــــاوید

نوبهــــــــــــــــــــــــاران می‌رسد

2010-02-22T20:31:00.000+03:30

رخوت دشت ودمن پایان گرفت، جویباران جان گرفت
نرم نرمک نونسیمی می‌وزد، نوبهــــــــــاران می‌رسد
عهد گل را چون که بلبل کرد یاد، نغمه را پــــروازداد
درچمن با نازقمری می‌چمد، نوبهـــــــــــاران می‌رسد
سوسن اســرارمـگو گوید به یاس، لاله از او درهراس
یاسمن مستاـنه جامه می‌درد، نوبهـــــــــــاران می‌رسد
باتبسم ازپس ابر سیاه ، نـــــــــــــــــورخورشید بانگاه
ازکف دلدادگان دل می‌برد، نوبهـــــــــــــاران می‌رسد
طاوس مست چتر پر، وامی‌کند، زاغ پـــــــروا می‌کند
طعنه برگلزارزیبا می‌زند، نوبهــــــــــــــاران می‌رسد
کودکان شاد با شور و نشاط، در پــــــــــی هم درحیاط
زندگی را تازه معنا می‌کند، نوبهـــــــــــــاران می‌رسد
عشق در دل‌ها جوانه می‌زند، عقل چـــــــــــانه می‌زند
نشئه شادی به شـریان می‌خزد، نوبهــــــــاران می‌رسد
شمع وپروانه به خلـوت مست هم،‌لحظه ای دورازعدم
ماهتاب آسان زپرچین می‌پرد، نوبهـــــــــاران می‌رسد
میزبان عیدنوروزاست بهار، کهنه گــــــردیده است پار
غصه ازدل غمگنانه می‌رود، نوبهــــــــــاران می‌رسد

برای دوستداران "فاویکون"

2010-02-20T20:41:00.000+03:30

امروزیک سایت توپ را برای دوستداران فاویکون - مارک و حروفی که درکنار آدرس بعضی سایت ها مثل گوگل یا بلاگر ظاهر میشه - معرفی می کنم که کاملا رایگانه وبسیار آسون.اگر هم دوستدار فاویکون های انیمیشن برای وبلاگتون هستید اونها را هم به راحتی میتونید انتخاب کنید. نظر یادتون نره!

آدرس:
http://www.iconj.com/gallery.php

نکته هایی درباره مرحوم پوران شاپوری اززبان خواهرش - همسر انوشیروان روحانی -

2010-02-20T00:30:00.000+03:30

به یادم آور!

2010-02-19T22:18:00.000+03:30

به یادم آور، هرآنچه ازعشق
به لب نگفتیم
ومانده دردل، چه ناشیانه!
به یادم آور
هرآنچه باورنکرده بودیم
ازآنچه گفتیم
نگفته هارا.
هوای تازه، ترانه ها را
حضور باغ ستاره ها را
به گاه گردش شبانه.
چه سردوساکت ازآنهمه شور
به یادم آور
کلام ونجوای عاشقانه.
مراببرتا طلوع سبزه
تلاش پیچک به پای لاله.
به یادم آور، کرانه ها را
خمیده قامت
زتازیانه.

جبر خلقت

2010-02-18T02:58:00.000+03:30

نقاش چیره دست طبیعت چه خوب بود
نقشی ززشت چهــــــره ما را نمی‌کشید
کاشم عزیز مصر حیات ازســــرهوس
این بنده رهیده زهر ناکجا را نمی‌خرید
درپهـــــــن دشت سراسرگل وگیاه ازل
باید کـــــــه بوم شوم، فضا را نمی‌پرید
درلحظه‌ای که دمیدند‌ روح به‌جسم‌جهان
شایسته بود اگـــر فنا شده‌ها رانمی‌دمید
درقسمت سعــــــادت وخوشبختی وامید
قسمی ازآنهمه، ناچیز، ‌ما را نمی‌رسید
فریاد وآه حمـــــــــایت زجان برآمد باز
دردا زدل که جــــواب خدا را نمی‌شنید
ازجبرخلقت است بشـر‌دراسارت جسم
ورنه خدا زرحــم خلق‌ها را نمی‌بخشید